Urodził się 30 czerwca 1878 r. na Wileńszczyźnie. Studia medyczne ukończył w 1900 r. w Kijowie. Do 1911 r. pracował i doktoryzował się w Petersburgu pod kierunkiem prof. Fiedorowa, Oppla i Trojanowa - czołowych chirurgów Rosji. Współpracował także z Mirotworcowem. W 1911 r. objął ordynaturę oddziału Chirurgicznego Szpitala Miejskiego w Astrachaniu. W czasie I Wojny Światowej prowadził oddział chirurgiczny w Szpitalu Wojennym. Po wojnie wrócił do Astrachania, gdzie został powołany na kierownika i profesora Katedry Chirurgii Ogólnej Uniwersytetu w Astrachaniu. Zrezygnował z tego stanowiska w 1922 r. i powrócił do Polski. Osiadł na stałe w Białymstoku. Tu niezmiennie był ordynatorem oddziału chirurgicznego czołowego szpitala białostockiego, który zmieniał swoją lokalizację i nazwę w wyniku postępu gospodarczego, losów wojny itp. Wielokrotnie pełnił funkcję dyrektora tych szpitali. Jego główną i niepodważalną zasługą jest podniesienie chirurgii białostockiej do poziomu klinicznego równorzędnego z klinikami uniwersyteckimi w kraju. Pracował do ostatnich dni swojego życia.
      Zmarł 25 kwietnia 1957 r. jako ordynator Oddziału Chirurgicznego Wojewódzkiego Szpitala im. J. Śniadeckiego w Białymstoku.

Na podstawie opracowania Eugeniusza Bernackiego
"Zeszyty Historyczne" OIL, tom. I, Nr 2,1991, str. 19