Pan Prezydent zwołał w marcu "Biały Szczyt - 2 lata po". Zaproszeni zostali przedstawiciele różnych organizacji zajmujących się ochroną zdrowia. Poproszeni zostaliśmy o podsumowanie dwóch lat po ogłoszeniu i podpisaniu rekomendacji Białego Szczytu w marcu 2008. Podsumowanie tego czasu, przynajmniej z mojego punktu widzenia, nie wygląda najlepiej. Muszę stwierdzić, że był to czas niewykorzystany. Wydaje się, że zarządzający systemem ochrony zdrowia w Polsce dreptali w miejscu; że brakowało im odwagi we wprowadzaniu zmian, a jeśli już wprowadzali te zmiany, to najczęściej "kosmetyczne". Ale aby nie być gołosłownym. Pan Premier Donald Tusk podczas obrad Białego Szczytu zadeklarował podwyższenie składki na ubezpieczenie zdrowotne o jeden procent do poziomu 10%. Mamy rok 2010, składka nadal wynosi 9% - niedobór finansów w budżecie NFZ-tu coraz większy. Co więcej, rząd zareagował silnym sprzeciwem na słowa Prezesa NFZ-u sprzed kilku miesięcy o konieczności zwiększenia składki. Notabene strona społeczna widziała potrzebę składki 13-procentowej, i to zbieranej od wszystkich obywateli RP w sposób sprawiedliwy.

"Cieszę się, że moja kariera lekarska dobiega już końca" - napisała na swoim blogu Kathleen Welsh, dermatolog z Arizony, po tym jak 22 marca prezydent Barrack Obama podpisał nową ustawę o reformie systemu ochrony zdrowia w USA. Po raz pierwszy w historii Stanów Zjednoczonych rząd zmusza obywateli do zakupu usług zdrowotnych i jeszcze chce karać tych, którzy ich nie kupią. Nigdzie w konstytucji nie ma zapisu gwarantującego Amerykanom lekarza. Podobnie jak konstytucja nie gwarantuje obywatelowi samochodu, domu, żony, dzieci ani wczasów na Karaibach - przekonują rozkochani w wolności Amerykanie.

19 marca, dwa lata po zwołanym przez rząd Białym Szczycie, prezydent Lech Kaczyński zorganizował w Belwederze dyskusję o sytuacji w służbie zdrowia. Wzięli w niej udział minister zdrowia Ewa Kopacz, szef doradców premiera Michał Boni, wiceminister zdrowia Jakub Szulc, prezes NFZ Jacek Paszkiewicz, przedstawiciele samorządów zawodowych oraz pracodawców, pacjentów i związków zawodowych. Przed dwoma laty rząd wraz z samorządami zawodowymi, organizacjami medycznymi i związkami zawodowymi ustalał, jak reformować system zdrowotny. Niestety, obietnice premiera okazały się pustymi deklaracjami. Premier Donald Tusk nie spełnił obietnicy podniesienia składki zdrowotnej i objęcia ubezpieczeniem rolników. Teraz składki płaci za nich państwo.

To nie wymiar sprawiedliwości powinien ustalać wysokość zarobków lekarzy - orzekł białostocki sąd rejonowy. Tym samym oddalił pozwy lekarzy specjalistów, którzy czują się dyskryminowani, bo zarabiają mniej od rezydentów. Pozwy do białostockiego sądu na dyskryminację płacową to pierwsza w Polsce próba walki lekarzy o godne wynagrodzenie. Pozwy złożyło 4 lekarzy - z Uniwersyteckiego Szpitala Klinicznego w Białymstoku i Szpitala Psychiatrycznego w Choroszczy. Akcję zorganizował i nadzorował Ogólnopolski Związek Zawodowy Lekarzy (OZZL). Pisaliśmy o tym szerzej w numerze 12/2009 "GL", teraz więc tylko krótko przypomnijmy.

Powstaje "ewidencja pokrzywdzonych". Dzięki niej będzie wiadomo, na jakie zabiegi pacjenci w Polsce muszą czekać latami czy w którym szpitalu nie chcą wykonać prostego badania, bo wyczerpały się limity. Na stronie www.korektorzdrowia.pl każdy będzie mógł poinformować kiedy i gdzie odmówiono mu wykonania gwarantowanego przez państwo zabiegu, bo skończyły się przysługujące nań limity, które nakłada Narodowy Fundusz Zdrowia. Serwis powstał z myślą nie tylko o pacjentach, ale także lekarzach, którzy będą mogli wskazać do jakich świadczeń i leków dostęp jest utrudniony. Dzięki temu będzie m.in. wiadomo, które z dziedzin medycyny są niedofinansowane. - Nie chcemy powtarzać list kolejkowych tworzonych przez NFZ. Chodzi nam o pokazanie, że jest wiele procedur tanich i skutecznych, do których kolejki są tworzone zupełnie niepotrzebnie, chociaż równolegle, w innym miejscu, nie ma żadnych przeszkód, by korzystać ze świadczeń drogich i skierowanych do wąskich grup pacjentów - mówi Krzysztof Łanda, prezes Fundacji Watch Health Care, która nadzoruje projekt.

Ponad połowa polskich lekarzy doświadczyła agresji słownej albo fizycznej ze strony pacjentów. Izby mówią: dość i powołują kolejnych rzeczników praw lekarza. Natomiast Naczelna Rada Lekarska planuje stworzenie ogólnopolskiego systemu zgłaszania przypadków agresji. Wyzwiska, przekleństwa, naruszenie nietykalności osobistej, podważanie kompetencji i groźby - to najczęstsze formy przemocy spotykane w szpitalach i przychodniach. Częściej na ataki narażone są pielęgniarki, rzadziej lekarze. Badania zjawiska przemocy wobec personelu medycznego w innych krajach, np. w Kanadzie pokazują, że w większości jest to agresja słowna, a do ataków na lekarzy i pielęgniarki najczęściej dochodzi w szpitalnych oddziałach ratunkowych (SOR).

Sposób żywienia współczesnego człowieka jest najlepszą ilustracją kolei losów ludzkiej głupoty, która nie zna granic ani końca istnienia. Człowiek jest jedynym ssakiem, który z wytwarzanym na skalę przemysłową pożywieniem wchłania więcej jonu sodowego niż potasowego, a obfitość żywności generuje nie znaną do tej pory w historii ludzkości epidemię otyłości, cukrzycy i nadciśnienia. Do schorzeń tych ma szansę dołączyć trudna jeszcze do dokładnego określenia perspektywiczna plaga skutków coraz szerszego stosowania żywności modyfikowanej genetycznie. O ile konsumpcja żywności z nadmierną ilością jonu sodowego czy tłuszczów nienasyconych odbija się negatywnie tylko na zdrowiu człowieka, o tyle wprowadzenie do obrotu i spożycia żywności modyfikowanej transgenicznie spowoduje głębokie zaburzenia w całej przyrodzie, której człowiek jest tylko niewielką cząstką.

Z Dariuszem Kusiem, chirurgiem ogólnym, kierownikiem bloku operacyjnego w CM LIM rozmawia Agnieszka Katrynicz. . Co skłoniło pana, by 10 lat temu zrezygnować z pracy w szpitalu przy ul. Barskiej w Warszawie i przyjąć posadę w prywatnej placówce? - Byłem wtedy jakieś dwa lata po specjalizacji drugiego stopnia, pracowałem w szpitalu i, jak większość moich kolegów, po południu dorabiałem w przychodniach, co było niezwykle męczące. Dlatego kiedy LIM, który intensywnie rozwijał chirurgię jednego dnia, zaproponował mi przejście na stałe do nich, zgodziłem się.

Podczas niedawnego zamieszania z tzw. terapiami niestandardowymi przekonaliśmy się po raz kolejny, że najskuteczniejsze jest uderzenie medialne. Wystarczyło pokazać płaczących pacjentów, by w ciągu kilku godzin zmieniły się wszystkie decyzje, których wątpliwy sens wykazywano ścieżkami administracyjnymi przez długie tygodnie. Sprawa chemioterapii niestandardowych nie jest jednak taka prosta. Do końca ubiegłego roku lekarze szpitalni - po zatwierdzeniu wniosków przez specjalistów wojewódzkich i dyrektorów - mogli występować do Narodowego Funduszu Zdrowia o zgodę na stosowanie nie ujętych w katalogach standardowych drogich leków, stosowanych w leczeniu nowotworów (tzw. chemioterapia niestandardowa), a także leków w innych wybranych sytuacjach (tzw. świadczenie za zgodą płatnika), na przykład dość sławnego z wielu względów lucentisu w okulistyce czy omalizumabu w pulmonologii.

W praktyce pojawia się wiele wątpliwości dotyczących lekarskiego obowiązku stwierdzenia zgonu oraz sytuacji, w których lekarz może odmówić oględzin zwłok, stwierdzenia zgonu i wystawienia karty zgonu. Co więcej, zasadniczy akt odnoszący się do kwestii stwierdzania zgonu pochodzi z lat sześćdziesiątych, a jego archaiczne regulacje i słownictwo nie odpowiadają wymaganiom dzisiejszych realiów. Zasadnicze kwestie dotyczące stwierdzenia zgonu uregulowane zostały rozporządzeniem ministra zdrowia i opieki społecznej z 3 sierpnia 1961 r. w sprawie stwierdzenia zgonu i jego przyczyny (Dz. U. z 1961 r., nr 39, poz. 202 - dalej RwSSZ). Dodatkowo do zasad stwierdzania zgonu odnoszą się: - ustawa o cmentarzach i chowaniu zmarłych, - ustawa o zakładach opieki zdrowotnej, - kodeks postępowania karnego, - ustawa o zawodach lekarza i lekarza dentysty, - rozporządzenie ministra zdrowia w sprawie postępowania ze zwłokami i szczątkami ludzkimi, - rozporządzenie ministra zdrowia w sprawie wzoru karty zgonu oraz sposobu jej wypełniania.

Zgodnie z zapisami ogólnych warunków ubezpieczenia (OWU) ubezpieczyciel udziela ochrony ubezpieczeniowej, gdy w związku z działalnością polegającą na udzielaniu świadczeń zdrowotnych lub posiadanym mieniem zaistnieją zdarzenia, w następstwie których ubezpieczony zobowiązany jest do naprawienia szkody na osobie lub szkody rzeczowej wyrządzonej osobie trzeciej. Ochrona ubezpieczeniowa udzielana jest w granicach odpowiedzialności ustawowej z tytułu czynu niedozwolonego (odpowiedzialność deliktowa) lub z tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania (odpowiedzialność kontraktowa). Ochroną ubezpieczeniową objęte są szkody wyrządzone także w następstwie rażącego niedbalstwa, jednakże wyłącznie za zdarzenia mające miejsce na terenie Rzeczypospolitej Polskiej i w granicach polskiego prawa.

Już raz podejmowaliśmy temat zmiany przywódców środowiska dentystycznego. Zmiana ta, sterowana odgórnie przez rządowego organizatora izb, radcę Wojnarskiego, przeprowadzona została w 1938 r., w czasie organizowania izb lekarsko-dentystycznych, w uzgodnieniu z przywódcami Stowarzyszenia Absolwentów Akademii Stomatologicznej.