Jeden z najwybitniejszych polskich farmakologów. Profesor zwyczajny. Farmakolog kliniczny i doświadczalny. Doktoratem honoris causa Śląskiej Akademii Medycznej uhonorowany w 1996 r. Tadeusz Chruściel urodził się 30 stycznia 1926 r. we Lwowie. Naukę rozpoczął w szkole podstawowej im. św. Antoniego oraz w gimnazjum i liceum (w latach 1943-44 na tajnych kompletach w czasie okupacji). Świadectwo dojrzałości typu matematyczno-przyrodniczego uzyskał już nie we Lwowie, lecz w Łańcucie, w 1944 r. Studia lekarskie ukończył na Uniwersytecie Jagiellońskim w 1951 r. Stopień doktora medycyny otrzymał w 1951 r. w AM w Krakowie, a stopień kandydata nauk medycznych w 1956 r. również w AM w Krakowie. W 1958 r. Centralna Komisja Kwalifikacyjna przyznała mu stopień docenta, wkrótce potem został samodzielnym pracownikiem naukowym w ŚAM. Tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego otrzymał w 1966 r., zaś na nominację na profesora zwyczajnego musiał poczekać aż do 1990 r.

Felietonem tym chciałbym przywitać się z czytelnikami "Gazety Lekarskiej" czyli z Wami wszystkimi Koleżanki i Koledzy, lekarze i lekarze dentyści. Jak już zapewne wiecie X Krajowy Zjazd Lekarzy powierzył mi funkcję Prezesa Naczelnej Rady Lekarskiej. Dziękuję Wam wszystkim, którzy przez swoich Delegatów dokonaliście takiego wyboru, za okazane zaufanie. Postaram się Was nie zawieść. Zadanie, jakie postawiłem sobie na najbliższy czas, to przede wszystkim stworzenie dobrego zespołu ludzi gotowych do pracy. Prezydium NRL zostało już wybrane, niedługo skompletujemy skład komisji i zespołów problemowych. Zaczynamy codzienną, żmudną pracę na rzecz polskich lekarzy. Na pewno będziemy starać się zmienić wizerunek izb lekarskich wewnątrz środowiska. Musimy przekonać lekarzy, że samorząd lekarski jest ich silną reprezentacją i twardo broni ich interesów

Co miesiąc obiecuję sobie solennie, że zamiast warczeć z tej pierwszej strony, obwieszczę światu, że wreszcie rząd zrobił coś dobrego dla lekarzy. Jestem cierpliwy i wyrozumiały, bo niejedno słyszałem i widziałem, ale zwolna tracę nadzieję, że taki miesiąc kiedyś nadejdzie. Najbardziej niesprawiedliwe były zawsze dla mnie chorobliwa podejrzliwość i brak zaufania władzy do lekarzy, choć ta sama władza, kiedy jej wygodnie, miała usta pełne frazesów o zawodzie zaufania publicznego. Najbardziej zaś bolesne było i pozostaje wciąganie lekarzy w machinę ułudy i iluzji, że wielomiesięczne oczekiwania na wizytę specjalisty, roczne kolejki na podstawowe zabiegi, braki leków, a nawet miejsc w szpitalu, to przecież europejskie standardy lub co najwyżej tzw. przejściowe trudności, jak mawiano w minionej epoce, kiedy brakowało np. telewizorów, pralek i małych fiatów.

Jest już nowy rząd Unii Europejskiej. Nowym Komisarzem ds. Zdrowia czyli unijnym ministrem zdrowia został polityk maltański John Dallí. Jako nowy prezydent Stałego Komitetu Lekarzy Europejskich (CPME), będącego reprezentacją lekarzy z 27 państw UE i Europejskiego Obszaru Gospodarczego, zwróciłem się do niego z ofertą współpracy z naszym środowiskiem. Zgodnie z zasadą pomocniczości, UE nie ma wielu kompetencji w zakresie ochrony zdrowia. Jest jednak kilka obszarów, w których konieczna jest współpraca Komisji Europejskiej ze środowiskiem lekarskim. Przypominam zatem pokrótce, jakie są obecnie priorytety w zakresie ochrony zdrowia w Europie.

Okres liturgiczny określany mianem Wielkiego Postu jest czasem nieustannego wzywania i zachęty do coraz głębszego zjednoczenia z Chrystusem. Ten czas, umartwienia i pokuty, ma przybliżać każdego chrześcijanina do Tego, który swoje życie oddał za nas. Oddał - dla naszego zbawienia. Rozważanie tajemnic męki, śmierci i zmartwychwstania Pana towarzyszyło od najdawniejszych czasów człowiekowi, chcącemu zgłębić tajemnicę Chrystusa i dążącemu do nawrócenia swojego serca na drogi prawdy, dobra i piękna. Istnieje piękna piosenka, opiewająca bohaterstwo żołnierzy walczących pod Monte Cassino, a w niej taki fragment: Bo wolność krzyżami się mierzy, historia niejeden zna błąd.

Ponad 60 tys. pacjentów miesięcznie ocenia i wypowiada się o pracy i zaangażowaniu 33 tys. lekarzy. Dr Szeląg jeszcze przed rokiem cieszył się szóstym miejscem w rankingu. Teraz jest najlepszy. - Wyróżnienie cieszy, ale ja nie czuję się najlepszy. Po prostu lubię swoją pracę, a pacjentom poświęcam sporo czasu. Czasem nawet zapominam o przerwie na kawę, a jeśli potrzeba pracuję 12 godzin dziennie - zwierza się reporterowi "Dagens Medicin", odpowiednikowi naszej "Gazety Lekarskiej". Na portalu aż roi się od komplementów. "Zręczny, sprawny, dyskretny, profesjonalista w każdym calu. Lepszego nie ma" - komentują pacjentki.

Najprawdopodobniej od 2011 r. zarówno lekarze, jak i prawnicy będą musieli stosować urządzenia fiskalne. Zdaniem ekspertów kasy u lekarzy i prawników to zły pomysł. Środowisko lekarskie od dawna protestuje przeciw temu rozwiązaniu. Chęć takiej zmiany potwierdza projekt ustawy o ograniczaniu barier administracyjnych dla obywateli i przedsiębiorców, który znowelizuje m.in. ustawę o podatku od towarów i usług. Ponadto do ustawy o VAT zostaną przeniesione regulacje dotyczące zwolnień z obowiązku stosowania kas fiskalnych. Dziś tę materię reguluje rozporządzenie. - Chcielibyśmy pod koniec I kwartału 2010 r. przedstawić projekt nowego rozporządzenia, które zawęzi zakres zwolnień ze stosowania kas. Chcemy objąć obowiązkiem stosowania tych urządzeń jak najszerszą grupę podatników - podkreśla Maciej Grafowski, wiceminister finansów.

Trybunał Sprawiedliwości UE w Luksemburgu rozpatrywał ostatnio skargę niemieckiej dentystki Dominiki Petersen, której uniemożliwiono wykonywanie zawodu lekarza dentysty w wieku 68 lat. Podkreślamy, że chodziło o wykonywanie świadczenia w ramach kontraktu z kasą chorych, a nie o prywatną praktykę dentystyczną. W sprawie Petersen niemiecki kodeks ubezpieczeń społecznych w wersji mającej zastosowanie w niniejszej sprawie przewidywał, że w ramach niemieckiego ustawowego systemu ubezpieczenia zdrowotnego zezwolenie na działalność jako lekarz dentysta tego ubezpieczenia wygasa z końcem kwartału kalendarzowego, w którym lekarz dentysta ubezpieczenia zdrowotnego ukończył 68 lat. Poza systemem kontraktowania usług w ramach ubezpieczenia zdrowotnego lekarze dentyści mogą prowadzić praktykę zawodową bez względu na wiek. W Niemczech 90% pacjentów należy do ustawowego systemu ubezpieczenia zdrowotnego. Oto fragment wyroku Trybunału nr C-341/08: ...

Marcowe Targi KrakdentR przyciągnęły do Krakowa ponad 10 tysięcy osób z branży stomatologicznej. Przez trzy dni podziwiano i dyskutowano o nowinkach w branży. W hali Targów w Krakowie odbywały się szkolenia i kursy, a w Auditorium Maximum Międzynarodowa Konferencja Dental Spaghetti, której przesłaniem była szeroko pojęta stomatologia odtwórcza, a wspólną filozofią wykładowców była nowoczesna idea stomatologii minimalnie inwazyjnej. Okazja do świętowania była podwójna, gdyż kilka dni wcześniej obchodzono Międzynarodowy Dzień Dentysty. Od 2003 r. imprezie towarzyszą sesje organizowane przez Komisję Stomatologiczną NRL, poświęcone regulacjom prawnym dotyczących zawodu. Tym razem wiodącym zagadnieniem były choroby zawodowe lekarzy dentystów. Przypomnijmy, że ukazała się właśnie publikacja pod takim tytułem pod redakcją Anny Lelli i Krzysztofa Tuszyńskiego.

Nasz system specjalistycznego kształcenia podyplomowego to tor przeszkód dla najbardziej wytrwałych i zdeterminowanych. Mnogość przedziwnych utrudnień i absurdalnych wymogów daje nam chyba pierwsze miejsce w konkurencji, którą można by nazwać zbędne utrudnianie życia lekarzowi. Inna sprawa, że organizacja szkolenia specjalistycznego wpisuje się znakomicie w narodowy klimat traktowania lekarza. Wiadomo, doktor niejedno zniesie, bo ma powołanie! Wiele ważnych zdarzeń związanych z procesem specjalizacji oraz egzaminem odbywa się centralnie. Lekarze muszą wielokrotnie opuszczać domy i miejsca pracy, aby w szczytnym celu zdobywania tytułu specjalisty zająć się pozyskiwaniem wiedzy na kursach niezbędnych do zrealizowania programu szkolenia. Anachronizm tych form w dobie coraz powszechniejszego e-learningu wydaje się aż nazbyt oczywisty.

Z Andrzejem Mądralą, prezesem Centrum Medycznego Mavit, wiceprezydentem Konfederacji Pracodawców Polskich rozmawia Agnieszka Katrynicz. . Czuje się pan już tylko biznesmenem, politykiem? - Z prawdziwą nauką rozstałem się w latach osiemdziesiątych, kiedy po dwóch latach stypendium w Niemczech, a wcześniej zrobionym doktoracie z biochemii klinicznej w Akademii Medycznej w Gdańsku stwierdziłem, że trudno kontynuować karierę naukową, gdy brak jest bazy, odczynników i sprzętu. Dlatego odszedłem do biznesu i przez parę lat pracowałem jako przedstawiciel naukowy światowych firm medycznych. Zresztą tak zdobyte doświadczenie bardzo mi pomogło, kiedy w 1999 r. zaczęliśmy się rozglądać za możliwością otwarcia nowoczesnej kliniki okulistycznej na wzór tych, które miałem okazję oglądać za granicą. Zdecydowaliśmy się wynająć powierzchnię od Instytutu Meteorologii i Gospodarki Wodnej w Warszawie, bo to miejsce nie kojarzy się ze szpitalem. Od początku stawialiśmy na wysoką jakość, dlatego kupiliśmy sprzęt najnowszej generacji i zatrudniamy wysokiej klasy specjalistów.

Do zapisania słów refleksji skłonił mnie artykuł pani Mai Narbutt "Polowanie na króliki" ("Rzeczpospolita" z 9-10 stycznia 2010 r.). Wzbudził on niemało emocji w środowisku medycznym. Podstawową tezą artykułu stało się stwierdzenie, że pacjenci - jako nieświadome króliki doświadczalne - nie zdają sobie sprawy z istoty prowadzonych badań klinicznych i są często w sposób nieuczciwy, uzyskując niepełną informację, do nich zachęcani i kwalifikowani. Już w tym miejscu trzeba jednoznacznie zaprotestować i przekazać informację, że warunkiem prowadzenia badań klinicznych, w tym zlecanych przez przemysł farmaceutyczny, jest uzyskanie zgody komisji bioetycznej, funkcjonującej przy uczelniach medycznych bądź izbach lekarskich.

Na wstępie należy podkreślić, że staż podyplomowy lekarza i lekarza dentysty w takim rozumieniu, jaki wynika z przepisów obowiązujących w Polsce, jest dodatkowym, oprócz studiów, elementem prowadzącym do uzyskania pełnych kwalifikacji zawodowych. Z tego względu przepisy Dyrektywy 2005/36/WE nie mają bezpośredniego zastosowania do odbywania stażu podyplomowego przez absolwentów studiów lekarskich lub lekarsko-dentystycznych w innym państwie członkowskim. Co do zasady przepisy Dyrektywy 2005/36/WE obejmują bowiem te osoby, które już posiadają pełne kwalifikacje do wykonywania zawodu w jednym państwie członkowskim i chcą wykonywać ten sam zawód w innym państwie członkowskim. Dyrektywa nie reguluje natomiast sytuacji osób, które chcą rozpocząć lub kontynuować studia w innym państwie, ani osób, które rozpoczynają kształcenie w jednym państwie (np. kończą studia lekarskie) i chcą je kontynuować w innym państwie (np. odbyć staż podyplomowy, który jest warunkiem uzyskania prawa wykonywania zawodu).