 |
 |
 |
 |
|
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Gazeta Lekarska Przegląd numerów Gazety Lekarskiej Rocznik 2009 Gazety Lekarskiej Numer 2009-03 U stomatologów -Śnieżnobiały uśmiech
Wybielanie zębów należy do najbardziej powszechnych zabiegów spośród minimalnie inwazyjnych procedur stomatologicznych.
Zabieg ten, uważany przez pacjentów za kosmetyczny, jest tylko pozornie zabiegiem prostym, a jego powodzenie zależy od wielu czynników, przede wszystkim od wnikliwości i staranności lekarza.
Ważne jest, by lekarz stomatolog przed podjęciem leczenia określił przyczynę przebarwienia zębów oraz szanse na powodzenie zabiegu.
Nieodzowne jest również, przed przystąpieniem do zabiegu, zwrócenie uwagi na ewentualne zmiany patologiczne w jamie ustnej pacjenta i w związku z tym zastosowanie najlepszej i możliwie najbezpieczniejszej w danym przypadku metody. Zawsze należy uprzedzić pacjenta o możliwych niepowodzeniach. Jeżeli natomiast lekarz stomatolog stwierdzi występowanie wczesnych lub oddalonych w czasie powikłań po wybielaniu zębów (np. nadwrażliwość zębów albo podrażnienia w jamie ustnej), po jego stronie leży konieczność objęcia tych pacjentów dodatkową opieką, udzielenia pomocy i właściwych porad.
Z tej przyczyny większość odpowiednich władz w państwach członkowskich Unii Europejskiej zalicza zabieg wybielania do zakresu działalności lekarzy stomatologów.
Na pozór oczywiste, a jednak historia europejskich debat w tej sprawie jest długa.
Już na początku 1970 r. kraje członkowskie Unii Europejskiej zdecydowały o potrzebie ujednolicenia przepisów odnoszących się do obrotu produktami kosmetycznymi i wolnego dostępu do nich. W rezultacie, po licznych debatach, latem 1976 r. uchwalono "Council Directive 76/768/EEC".
Kolejne zmiany, wprowadzane w latach osiemdziesiątych i w roku 1992, dotyczyły m.in. produktów do higieny jamy ustnej.
W 2006 r. Komisja Europejska przygotowała się do przyjęcia poprawek we wspomnianej dyrektywie dotyczącej kosmetyków (76/768); poprawki miały spowodować, że zakup środków do wybielania zębów, w których zawartość nadtlenku wodoru nie przekracza 6% będzie możliwy bez recepty lekarskiej we wszystkich krajach unijnych.
Zmiana była wynikiem decyzji Komitetu Naukowego ds. Produktów Konsumenckich z marca 2005 r. W kontekście tej zmiany Rada Europejskich Lekarzy Dentystów (Council of European Dentists-CED) uznała za niezbędne podjęcie współpracy z Komitetem w celu opracowania systemu monitorowania niepożądanych skutków powstałych u pacjentów stosujących środki wybielające.
Powołana w maju 2006 r. Grupa Robocza CED ds. wybielania zębów obradowała nad uregulowaniem tej kwestii. Członkowie CED w ankiecie przeprowadzonej w lutym 2006 r. opowiedzieli się za tym, by silne środki wybielające zęby były sprzedawane na receptę. Swoje stanowisko, poparte opinią autorytetów, złożono przed Komisją Europejską i zaproponowano odpowiednie regulacje. Komisja Europejska podtrzymała jednak swoje przekonanie, że środki do wybielania zębów powinny być wprowadzane do obrotu jako produkty kosmetyczne. Rozmowy przedstawicieli Council of European Dentists z Komisją Europejską na ten temat trwają.
Rada Europejskich Lekarzy Dentystów (CED) podkreśla potrzebę regulacji dostępności produktów wybielających zęby w krajach Unii Europejskiej na podstawie końcowej opinii Komitetu Naukowego ds. Produktów Konsumenckich z grudnia 2007 r. dotyczącej stosowania nadtlenku wodoru w produktach wybielających zęby. CED uważa, że taka regulacja jest w interesie bezpieczeństwa pacjentów, wyraża zaniepokojenie przedłużającą się zwłoką i wzywa wszystkie zaangażowane strony do jak najszybszego osiągnięcia porozumienia w sprawie zgłoszonych przez Komisję Europejską propozycji poprawek do Dyrektywy o Kosmetykach.
Zrzeszenia stomatologiczne popierają opinię Komitetu Naukowego ds. Produktów Konsumenckich, który uważa, że środki do wybielania zębów zawierające od 0,1 do 6% nadtlenku wodoru nie są wystarczająco bezpieczne, by dopuścić je do wolnej sprzedaży. Przy stosowaniu tych produktów niezbędna jest kontrola lekarza dentysty.
Rada Europejskich Lekarzy Dentystów (CED) wspiera postanowienie Komisji Europejskiej o niezakwalifikowaniu środków do wybielania zębów zawierających od 0,1 do 6% H2O2 jako ogólnodostępnych. Komitet Naukowy ds. Produktów Konsumenckich (Scientific Committee on Consumer Products-SCCP) podziela to zdanie. Wszystkie produkty zawierające mniejsze stężenie muszą mieścić się w ściśle określonych ramach.
Z informacji przekazanych przez CED wynika, że Polska (strona rządowa) była jednym z pięciu państw, które zgłaszały sprzeciw wobec projektu komisji.
Komisja Europejska zaplanowała na najbliższe posiedzenie Stałego Komitetu ds. Kosmetyków w połowie lutego br. dyskusję w sprawie opinii Komitetu Naukowego ds. Produktów Konsumenckich nt. produktów wybielających zęby. Komisja planuje przedstawić nową kompromisową wersję propozycji, wstępnie ją omówić, a następnie zaplanować głosowanie w drodze pisemnej.
Rezolucja Rady Europejskich Lekarzy Dentystów (CED) w sprawie wdrożenia opinii Komitetu Naukowego ds. Produktów Konsumenckich (SCCP) nt. produktów wybielających zęby.
W maju 2007 r. w rezolucji dotyczącej produktów wybielających zęby Rada Europejskich Lekarzy Dentystów (CED) poparła opinię Komitetu Naukowego ds. Produktów Konsumenckich (SCCP) z 2005 r., że produkty zawierające między 0,1 i 6% nadtlenku wodoru (H202) nie są bezpieczne i nie powinny być sprzedawane bez recepty.
Natomiast można je bezpiecznie stosować za zgodą i pod kontrolą lekarza stomatologa.
CED z zadowoleniem przyjęła decyzję Komisji Europejskiej o uznaniu opinii SCCP i wniosek do SCCP o przedstawienie ostatecznej opinii w tej sprawie.
W swej opinii z grudnia 2007 r. SCCP stwierdził, że ryzyko związane z użyciem produktów wybielających zęby zawierających między 0,1 i 6% H2O2 powiększa się wraz ze wzrostem stężenia i częstotliwości zastosowania oraz że nie można przewidzieć skutków ubocznych przedawkowania, jeśli produkty te byłyby w sposób nieograniczony i bezpośredni dostępne dla konsumentów. Potencjalne ryzyko mogłoby być zmniejszone, jeżeli produkty byłyby używane jedynie po badaniu lekarskim oraz jeśli częstotliwość i okres stosowania będą zmniejszone do minimum. Produkty wybielające zęby zawierające więcej niż 6% H2O2 nie zostały uznane za bezpieczne do stosowania przez konsumentów.
W tym kontekście CED:
Uznaje potrzebę regulacji dostępności produktów wybielających zęby, na poziomie Unii Europejskiej na podstawie opinii Komitetu Naukowego ds. Produktów Konsumenckich z grudnia 2007 r.
Uważa, że celem tej regulacji jest ochrona konsumenta przed możliwymi szkodliwymi skutkami ubocznymi dostępnych produktów wybielających zęby oraz umożliwienie dystrybucji pełnej gamy produktów wybielających zęby na odpowiedzialność stomatologów, zgodnie z zaleceniami naukowymi.
Wyraża niepokój związany z opóźnieniem w przyjęciu opinii SCCP i nawołuje wszystkie zaangażowane strony, aby jak najszybciej znaleźć rozwiązania dla bezpieczeństwa pacjenta.
Popiera intencję Komisji Europejskiej, aby znowelizować dyrektywę o kosmetykach zgodnie z końcową opinią SCCP (Komitetu Naukowego ds. Produktów Konsumenckich).
Zachęca Komisję Europejską do zaplanowania głosowania w sprawie poprawek do dyrektywy o kosmetykach przy najbliższej sposobności oraz zaleca państwom członkowskim podjęcie działań w celu uzyskania pozytywnej decyzji.
Przyjęto jednogłośnie na posiedzeniu ogólnym Rady Europejskich Lekarzy Dentystów (CED) 28 listopada 2008 r.
Anna Lella, Kazimierz Bryndal
Gazeta Lekarska 2009-03 - pismo izb lekarskich. Wydawca: Naczelna Rada Lekarska.
Dla członków izb lekarskich bezpłatnie.
Zabieg ten, uważany przez pacjentów za kosmetyczny, jest tylko pozornie zabiegiem prostym, a jego powodzenie zależy od wielu czynników, przede wszystkim od wnikliwości i staranności lekarza.
Ważne jest, by lekarz stomatolog przed podjęciem leczenia określił przyczynę przebarwienia zębów oraz szanse na powodzenie zabiegu.
Nieodzowne jest również, przed przystąpieniem do zabiegu, zwrócenie uwagi na ewentualne zmiany patologiczne w jamie ustnej pacjenta i w związku z tym zastosowanie najlepszej i możliwie najbezpieczniejszej w danym przypadku metody. Zawsze należy uprzedzić pacjenta o możliwych niepowodzeniach. Jeżeli natomiast lekarz stomatolog stwierdzi występowanie wczesnych lub oddalonych w czasie powikłań po wybielaniu zębów (np. nadwrażliwość zębów albo podrażnienia w jamie ustnej), po jego stronie leży konieczność objęcia tych pacjentów dodatkową opieką, udzielenia pomocy i właściwych porad.
Z tej przyczyny większość odpowiednich władz w państwach członkowskich Unii Europejskiej zalicza zabieg wybielania do zakresu działalności lekarzy stomatologów.
Na pozór oczywiste, a jednak historia europejskich debat w tej sprawie jest długa.
Już na początku 1970 r. kraje członkowskie Unii Europejskiej zdecydowały o potrzebie ujednolicenia przepisów odnoszących się do obrotu produktami kosmetycznymi i wolnego dostępu do nich. W rezultacie, po licznych debatach, latem 1976 r. uchwalono "Council Directive 76/768/EEC".
Kolejne zmiany, wprowadzane w latach osiemdziesiątych i w roku 1992, dotyczyły m.in. produktów do higieny jamy ustnej.
W 2006 r. Komisja Europejska przygotowała się do przyjęcia poprawek we wspomnianej dyrektywie dotyczącej kosmetyków (76/768); poprawki miały spowodować, że zakup środków do wybielania zębów, w których zawartość nadtlenku wodoru nie przekracza 6% będzie możliwy bez recepty lekarskiej we wszystkich krajach unijnych.
Zmiana była wynikiem decyzji Komitetu Naukowego ds. Produktów Konsumenckich z marca 2005 r. W kontekście tej zmiany Rada Europejskich Lekarzy Dentystów (Council of European Dentists-CED) uznała za niezbędne podjęcie współpracy z Komitetem w celu opracowania systemu monitorowania niepożądanych skutków powstałych u pacjentów stosujących środki wybielające.
Powołana w maju 2006 r. Grupa Robocza CED ds. wybielania zębów obradowała nad uregulowaniem tej kwestii. Członkowie CED w ankiecie przeprowadzonej w lutym 2006 r. opowiedzieli się za tym, by silne środki wybielające zęby były sprzedawane na receptę. Swoje stanowisko, poparte opinią autorytetów, złożono przed Komisją Europejską i zaproponowano odpowiednie regulacje. Komisja Europejska podtrzymała jednak swoje przekonanie, że środki do wybielania zębów powinny być wprowadzane do obrotu jako produkty kosmetyczne. Rozmowy przedstawicieli Council of European Dentists z Komisją Europejską na ten temat trwają.
Rada Europejskich Lekarzy Dentystów (CED) podkreśla potrzebę regulacji dostępności produktów wybielających zęby w krajach Unii Europejskiej na podstawie końcowej opinii Komitetu Naukowego ds. Produktów Konsumenckich z grudnia 2007 r. dotyczącej stosowania nadtlenku wodoru w produktach wybielających zęby. CED uważa, że taka regulacja jest w interesie bezpieczeństwa pacjentów, wyraża zaniepokojenie przedłużającą się zwłoką i wzywa wszystkie zaangażowane strony do jak najszybszego osiągnięcia porozumienia w sprawie zgłoszonych przez Komisję Europejską propozycji poprawek do Dyrektywy o Kosmetykach.
Zrzeszenia stomatologiczne popierają opinię Komitetu Naukowego ds. Produktów Konsumenckich, który uważa, że środki do wybielania zębów zawierające od 0,1 do 6% nadtlenku wodoru nie są wystarczająco bezpieczne, by dopuścić je do wolnej sprzedaży. Przy stosowaniu tych produktów niezbędna jest kontrola lekarza dentysty.
Rada Europejskich Lekarzy Dentystów (CED) wspiera postanowienie Komisji Europejskiej o niezakwalifikowaniu środków do wybielania zębów zawierających od 0,1 do 6% H2O2 jako ogólnodostępnych. Komitet Naukowy ds. Produktów Konsumenckich (Scientific Committee on Consumer Products-SCCP) podziela to zdanie. Wszystkie produkty zawierające mniejsze stężenie muszą mieścić się w ściśle określonych ramach.
Z informacji przekazanych przez CED wynika, że Polska (strona rządowa) była jednym z pięciu państw, które zgłaszały sprzeciw wobec projektu komisji.
Komisja Europejska zaplanowała na najbliższe posiedzenie Stałego Komitetu ds. Kosmetyków w połowie lutego br. dyskusję w sprawie opinii Komitetu Naukowego ds. Produktów Konsumenckich nt. produktów wybielających zęby. Komisja planuje przedstawić nową kompromisową wersję propozycji, wstępnie ją omówić, a następnie zaplanować głosowanie w drodze pisemnej.
Rezolucja Rady Europejskich Lekarzy Dentystów (CED) w sprawie wdrożenia opinii Komitetu Naukowego ds. Produktów Konsumenckich (SCCP) nt. produktów wybielających zęby.
W maju 2007 r. w rezolucji dotyczącej produktów wybielających zęby Rada Europejskich Lekarzy Dentystów (CED) poparła opinię Komitetu Naukowego ds. Produktów Konsumenckich (SCCP) z 2005 r., że produkty zawierające między 0,1 i 6% nadtlenku wodoru (H202) nie są bezpieczne i nie powinny być sprzedawane bez recepty.
Natomiast można je bezpiecznie stosować za zgodą i pod kontrolą lekarza stomatologa.
CED z zadowoleniem przyjęła decyzję Komisji Europejskiej o uznaniu opinii SCCP i wniosek do SCCP o przedstawienie ostatecznej opinii w tej sprawie.
W swej opinii z grudnia 2007 r. SCCP stwierdził, że ryzyko związane z użyciem produktów wybielających zęby zawierających między 0,1 i 6% H2O2 powiększa się wraz ze wzrostem stężenia i częstotliwości zastosowania oraz że nie można przewidzieć skutków ubocznych przedawkowania, jeśli produkty te byłyby w sposób nieograniczony i bezpośredni dostępne dla konsumentów. Potencjalne ryzyko mogłoby być zmniejszone, jeżeli produkty byłyby używane jedynie po badaniu lekarskim oraz jeśli częstotliwość i okres stosowania będą zmniejszone do minimum. Produkty wybielające zęby zawierające więcej niż 6% H2O2 nie zostały uznane za bezpieczne do stosowania przez konsumentów.
W tym kontekście CED:
Przyjęto jednogłośnie na posiedzeniu ogólnym Rady Europejskich Lekarzy Dentystów (CED) 28 listopada 2008 r.
Anna Lella, Kazimierz Bryndal
Gazeta Lekarska 2009-03 - pismo izb lekarskich. Wydawca: Naczelna Rada Lekarska.
Dla członków izb lekarskich bezpłatnie.