Recepty ze znakami wodnymi, świecące w lampie Wooda niczym czeki i banknoty to nowy owoc dość chaotycznego poszukiwania sukcesu po pół roku rządzenia gabinetu Ewy Kopacz. O kolejnych niespodziankach będziemy dowiadywać się na cotygodniowych konferencjach prasowych. Wszystko w trosce, abyśmy przypadkiem w nawale informacji o czymś nie zapomnieli. Minister Kopacz jest wyjątkowo aktywna medialnie, jednak efektem jej pracy jest totalny mętlik. Dzięki wprowadzeniu nowych wzorów recept o sześciostopniowym poziomie zabezpieczeń uda się uszczelnić system, wyeliminować znaczną część nadużyć oraz uzyskać wymierne oszczędności - przekonuje pani minister. "Mogę pisać na receptach z papirusu, w różowe kropki, kodem kreskowym, a nawet odbiciem siatkówki, pod warunkiem, że NFZ dostarczy mi je w dowolnej ilości, w każdym momencie na moje życzenie i oczywiście na koszt MZ lub NFZ" - oburza się w liście nasz czytelnik z Kalisza. Lekarze mają już sterty nie wykorzystanych starych recept. W redakcji "Gazety Lekarskiej" urywały się telefony, aż strach powtarzać, co usłyszeliśmy na ten temat od czytelników z całego kraju.

Zbliżają się wakacje. Nie chcąc denerwować Państwa narzekaniem na brak postępu w zapowiadanym przez Rząd reformowaniu ochrony zdrowia, życzę wszystkim jak najlepiej spędzonego czasu letniego odpoczynku. A żeby połączyć przyjemne z pożytecznym, proponuję zadbać o swoje zdrowie. Dlatego "odpalam" przygotowywaną od kilku miesięcy akcję, mającą na celu poprawę stanu zdrowia polskiego środowiska lekarskiego: "Koleżanko, Kolego, jak zdrowie?" Jeśli inni nie traktują nas jak należy, to przynajmniej sami zadbajmy o nasze własne zdrowie i życie, a także zdrowie i życie naszych najbliższych. Zacznijmy od siebie. Wysiłek nie musi być wielki, skutki mogą być naprawdę wspaniałe. Wskaźniki zdrowia środowiska lekarskiego nie są najlepsze.

Przedstawiamy drugą część wyników ankiety: dane na temat deklarowanych i oczekiwanych zarobków lekarzy, a także czasu pracy. Środowisko lekarskie wielokrotnie wypowiadało się publicznie na temat warunków finansowych swojej pracy, często poruszało kwestię nadmiaru obowiązków - aby żyć na oczekiwanym poziomie, wielu lekarzy pracuje ponad siły. Otrzymane przez nas dane pokazują zakres występowania tych zjawisk. Ogólnie rzecz biorąc respondenci są zadowoleni ze swoich warunków materialnych. Blisko połowa ocenia swoje warunki jako dobre, dwie piąte - jako przeciętne, a nieliczni mają wyraźnie negatywną opinię. Na tle ogółu Polaków lekarze wyróżniają się pozytywnie. W czasie, gdy przeprowadziliśmy badanie opinii lekarzy, CBOS zadało to samo pytanie na próbie ogółu dorosłych Polaków: jedna trzecia uznała swoje warunki materialne za dobre.

Nowelizacja ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty wprowadziła dwie istotne modyfikacje w zakresie przeprowadzania Lekarskiego Egzaminu Państwowego - LEP oraz Lekarsko-Dentystycznego Egzaminu Państwowego - LDEP: 1. oddzielono składanie LEP-u/LDEP-u od odbywania stażu podyplomowego oraz 2. wprowadzono możliwość składania LEP-u/LDEP-u w języku obcym. Unormowania te uszczegółowiono w wyniku noweli ustawy, która weszła w życie 23.04.2008 r. Zmiany ustawowe pociągnęły za sobą również modyfikacje rozwiązań zawartych w rozporządzeniu ministra zdrowia z 24.03.2004 r., w sprawie stażu podyplomowego lekarza i lekarza dentysty, które zostało znowelizowane 7.05.2008 r., a weszło w życie 15.05.2008 r.

Prywatyzacja szpitali znowu wystąpiła w roli głośnego i negatywnego bohatera dyskusji o reformie służby zdrowia. Stało się to za sprawą zapowiedzi rządu, że szpitale zostaną obowiązkowo przekształcone w spółki prawa handlowego. Właściwie to żadnej merytorycznej dyskusji o prywatyzacji szpitali nie było. Zamiast tego usłyszeliśmy szeroki repertuar uogólnień, uproszczeń, zafałszowań, utrwalonych, choć nieprawdziwych schematów myślowych. Najcięższą armatą, jaką wytacza się przy okazji omawiania problemu prywatyzacji szpitali, jest zarzut o chęć uwłaszczenia się przez niektóre osoby, wspólnym mieniem wszystkich Polaków. Krótko mówiąc prywatyzację zrównuje się z kradzieżą. Celują w tych oskarżeniach zwłaszcza politycy obecnej opozycji, dając jasno do zrozumienia, że potencjalnym złodziejem jest każdy zwolennik prywatyzacji szpitali.

Ostatnio nie mogę oprzeć się refleksji, że nie często myślimy o tym, iż w czasie, gdy my jesteśmy zajęci codzienną pracą: leczeniem naszych pacjentów, inni też zajmują się swoją pracą, która w ich przypadku polega na tworzeniu prawa. Nie byłoby w tym nic złego, wręcz przeciwnie, każdy przecież powinien realizować to, do czego został powołany, gdyby nie fakt, że nie zawsze efekt pracy tych, którzy tworzą prawo, jest na najlepszym poziomie. Niestety, tę nie najlepszą jakość przepisów prawnych odczuwamy na co dzień wszyscy. Myślę, że wszyscy też zgodzimy się z twierdzeniem, iż jednym z najważniejszych zadań samorządu zawodowego lekarzy i lekarzy dentystów jest podejmowanie działań, by tę jakość prawa poprawić. ciwko zasadom swojego zawodu, a długofalowo - przeciwko własnym interesom.

Wśród lekarzy dentystów na nowo rozgorzał spór o autonomię. Coraz częściej słychać głosy, by stworzyć oddzielną strukturę w ramach jednej izby. Warto na początek przypomnieć, że fala dyskusji o autonomii dentystów przetoczyła już się przez samorząd w latach 2003-04. Był to wynik informacji jakoby stomatolodzy polscy zobowiązani są do stworzenia osobnego samorządu, gdyż Unia Europejska tak nakazuje. Dziś oczywiście wiadomo, że takiego wymogu nie było. Wówczas Naczelna Rada Lekarska powołała Zespół ds. Autonomii Lekarzy Stomatologów, w którego skład weszły np. takie znakomitości, jak śp. Andrzej Fortuna i Zbigniew Żak.

10 maja br. po raz pierwszy w historii powojennej stomatologii wręczono ogólnopolskie odznaczenie przyznawane za szczególne zasługi dla środowiska lekarzy dentystów. Jego pierwszym laureatem został Wojciech Grabe z Gdańska. Nagroda nosi nazwę Ogólnopolskiego Odznaczenia OIL w Krakowie imienia doktora Andrzeja Janusza Fortuny - na cześć zmarłego przed rokiem wybitnego stomatologa, szczególnie zasłużonego dla samorządu lekarskiego. - Okres pracy z Andrzejem był dla mnie bardzo cennym doświadczeniem życiowym. Nauczył mnie, że w jedności tkwi siła, że w pojedynkę nie zdziałamy nic. Odznaczenie, które dostałem, jest jednocześnie wyróżnieniem dla całej grupy osób, które ze mną pracowały. Jestem wzruszony i bardzo się cieszę.

Od dziesięcioleci istnieje w naszym kraju polityczne przyzwolenie na mówienie bez należytego szacunku o lekarzach, ich pracy i wiedzy medycznej. Gdy weźmiemy pod lupę publiczny wizerunek lekarza, to po uważnej analizie możemy dopatrzyć się specyficznego w nim rozdwojenia. Z jednej strony lekarz spostrzegany jest jako nieczuły osobnik uganiający się za coraz większym zarobkiem, z drugiej zaś oczekuje się, że ów nieczuły typ całodobowo, bezterminowo i z niekończącym się zatroskaniem będzie realizował każdy pomysł płatnika składek na ubezpieczenie zdrowotne.

"Mogę pisać na receptach z papirusu, w różowe kropki, kodem kreskowym, a nawet odbiciem siatkówki, pod warunkiem, że NFZ dostarczy nam takie recepty w dowolnej ilości, w każdym momencie na moje życzenie i oczywiście na koszt MZ lub NFZ. Plan wprowadzenia takich recept na nasz koszt to oczywisty skandal" - oburzają się lekarze jednej z warszawskich przychodni specjalistycznych. "Nie lepiej już karta magnetyczna dla pacjenta i podpis elektroniczny lekarza?" - pytają retorycznie inni.

Komisja Europejska ocenia, że telemedycyna może wkrótce zostać trzecim co do wielkości przemysłem w sektorze zdrowia, po produkcji leków i sprzętu medycznego. Przypomnijmy, że polski system ochrony zdrowia w latach 2007-2013 może liczyć na pozyskanie 1,6 mld euro z funduszy unijnych. Do 2010 r. wydatki na telemedycynę osiągną do 5 % budżetu zdrowotnego państw członkowskich Unii Europejskiej. Brukselscy politycy są przekonani, że ciągłość opieki zdrowotnej musi być zapewniona nie tylko w murach szpitala, ale wszędzie tam, gdzie może być przydatna. Rozwiązaniem są interoperacyjne usługi telemedyczne, oferowane już w całej Europie. Dzięki nim pacjenci uzyskają stały dostęp do swej dokumentacji medycznej, zwiększy się ich bezpieczeństwo, a profilaktyka i leczenie będzie zindywidualizowane.

Europejska Unia Lekarzy Specjalistów (UEMS) jest najstarszą organizacją europejskich lekarzy. Powstała w 1948 r. i właśnie obchodzi 50 rocznicę istnienia. Z tej okazji w Brukseli odbyło się planowe posiedzenie Rady UEMS połączone z sesją naukową poświęconą stanowi obecnemu, problemom i przyszłości specjalistycznej praktyki lekarskiej w Europie. Poruszane zagadnienia są coraz bardziej interesujące dla polskich lekarzy i bezpośrednio ich dotyczą, niezależnie od tego, czy pracują w kraju, czy w "starej" Unii. Ze względów historycznych i organizacyjnych w krajach "starej" Unii praktyka specjalistyczna zdecydowanie różni się od praktyki w opiece podstawowej, a tytuł specjalisty daje znacznie więcej praw i możliwości niż w Polsce. Stąd odrębność i specyfika problemów oraz potrzeba forum do dyskusji i reprezentacji lekarzy specjalistów.

Mogą uratować życie, są bezpłatne, nie trzeba mieć skierowania, by z nich korzystać, a mimo to wciąż za mało osób się nimi interesuje. O czym mowa? - o badaniach profilaktycznych. W 2007 r. Oddział NFZ w Bydgoszczy realizował je w 8 programach. Na sprawdzenie zdrowia mieszkańców regionu planowano wydać ponad 11 mln zł. Tymczasem - choć mogłoby się wydawać, że ochrona zdrowia jest w stanie pochłonąć każdą złotówkę - 2 mln zostały nienaruszone. Powód? "Zgłaszalność na badania nie była najlepsza. Zbadaliśmy wprawdzie 122 tys. osób, ale ten wynik nas nie satysfakcjonuje - mówi Andrzej Purzycki, dyrektor ds. medycznych lokalnego Funduszu i dodaje: - W przypadku dwóch programów, wczesnego wykrywania raka piersi i raka szyjki macicy, wysłaliśmy zaproszenia zachęcające do udziału w badaniach aż do pół miliona kobiet! W pierwszym przypadku zgłosiło się tylko 15 proc., w drugim zaledwie 7 proc. pań. To zdecydowanie za mało, chociaż w skali kraju i tak wypadamy nie najgorzej."