Nowy Rok to zawsze jakaś doza optymizmu, trochę irracjonalne oczekiwanie zmian na lepsze. Nie chciałbym uprawiać tu biadolenia, ale rzeczywiście trudno znaleźć cokolwiek budzącego nadzieję w znajdującym się w głębokim kryzysie systemie opieki zdrowotnej. Mam nadzieję, że gdy czytelnik będzie miał w rękach ten egzemplarz "Gazety Lekarskiej", coś już będzie można powiedzieć lepszego.

15 grudnia, wracając ze spotkania przedstawicieli świata medycznego z prezydentem Aleksandrem Kwaśniewskim, nie miałem dobrego nastroju. Ze strony zaproszonych mówców i dyskutantów padały słowa miażdżącej krytyki w stosunku do pomysłu Narodowego Funduszu Zdrowia, centralizacji i nieokreślonej żadnymi zasadami koncentracji decyzji (w tym finansowych). Domagano się finansowania opieki zdrowotnej przynajmniej na poziomie kosztów udzielania coraz nowocześniejszych świadczeń zdrowotnych. Proponowano wzrost nakładów na ochronę zdrowia zarówno ze środków publicznych (składka na powszechne ubezpieczenie zdrowotne, finansowanie ratownictwa medycznego, finansowanie leczenia Polaków w krajach Unii Europejskiej), jak i wprowadzenie dopłat bezpośrednich do świadczeń od pacjentów (z jednoczesnym określeniem koszyka świadczeń należnych w ramach PUZ i wprowadzeniem osłon socjalnych dla najuboższych oraz dodatkowych ubezpieczeń dobrowolnych). Postulowano także wprowadzenie zasady negocjacyjności do ustalania zasad kontraktowania świadczeń zdrowotnych. Wicepremier Hausner nawołując do dialogu zapewniał jednocześnie, że rząd już wie dobrze, co zamierza wprowadzić w życie. Minister Sikorski zapowiadał dalsze przyglądanie się stanowisku Konferencji Okrągłego Stołu (z 8 września !). Prezydent Kwaśniewski wreszcie powiedział, że zgromadzeni na sali jako specjaliści w dziedzinie ochrony zdrowia pewnie wiedzą, jakie kroki należy podjąć dla naprawy systemu, a on ze swojej strony namawia do stosowania zasady "Primum non nocere".

Wszystko to przypominało bal na Titanicu, zwłaszcza że ciągle nie wiadomo, jak zakończy się sprawa kontraktowania podstawowej opieki zdrowotnej (wypada pogratulować odporności psychicznej dzielnie broniącym swoich racji kolegom i naprawdę nielicznych "konkurentów", którzy wyrażają gotowość do przejmowania ich pacjentów), a także innych obszarów opieki zdrowotnej (już dziś wielu spośród tych, którzy złożyli oferty, po zapoznaniu się z warunkami cenowymi [gdzieś NFZ "daje" 3,19 zł za wizytę u specjalisty!] mówi, że kontraktu nie podpisze).

Tym wznioślej wypadła uroczystość obchodów dwudziestopięciolecia pontyfikatu Ojca Świętego zorganizowana wspólnie przez krajowego duszpasterza służby zdrowia ks. Józefa Jachimczaka, Naczelną Izbę Lekarską, Okręgową Izbę Lekarską w Warszawie (pomysłodawcą był przewodniczący ORL kol. Andrzej Włodarczyk) i Polskie Towarzystwo Lekarskie (doskonałym reżyserem całości był prezes Zarządu Głównego kol. Jerzy Woy-Wojciechowski) w kościele Świętego Krzyża w Warszawie. Głęboka refleksja nad życiem i nauczaniem papieskim z powtarzającym się "Nie lękajcie się" we wspaniałym wnętrzu, przy akompaniamencie świetnej muzyki i obrazów, niejednego z licznie zgromadzonych (także z wielu okręgowych izb lekarskich) natchnęła prawdziwą nadzieją, której życzę wszystkim w Nowym Roku.

Wszystkim Koleżankom i Kolegom polecam lekturę znowelizowanego Kodeksu Etyki Lekarskiej, którego tekst ujednolicony w wersji ściśle "legislacyjnej" znaleźć można na żółtych stronach Biuletynu NRL, a w wersji książeczkowej w postaci insertu w kopercie (proszę nie przeoczyć!).

Konstanty Radziwiłł