Przykra to świadomość ale niestety prawdziwa, że na dobrą sprawę nikt w Polsce, poza samymi dentystami, stomatologią specjalnie się nie przejmuje. Ani tą dziedziną medycyny, ani wykonującymi ten zawód . No, może z wyjątkiem pacjentów, którzy mieli akurat pecha, że zabolał ich ząb. Najdobitniej widać to w kontraktach na świadczenia stomatologiczne, zawieranymi z kasami chorych a przejętych teraz przez NFZ. Jest ich za mało a ich wartość maksymalnie zaniżona. Lekarze mają o to pretensje od lat, ale nikogo to nie obchodzi. Dlaczego tak jest próbowałem wyjaśnić w ostatnich numerach "Gazety Lekarskiej".
Dziś chciałbym podzielić się dodatkowymi uwagami do tej sprawy. Mówienie o finansach ubezpieczeniowej stomatologii do polityków i urzędników niewiele daje. Dlatego uważam, że powinniśmy zacząć przedstawiać prawdę pacjentom. Niech dowiedzą się, że z ich składki tylko 22 złote na rok przeznaczane jest na leczenie zębów. Pacjenci nie mają pojęcia ile za poszczególne świadczenia płaci kasa chorych. Wiedzą z wywieszonych fragmentów katalogu świadczeń, że np. usunięcie zębów to 100 pkt., a zaopatrzenie kieszonki dziąsłowej 40. Jest socjologicznie udowodnione, że podświadomie te 100 czy 40 pkt. rozumiane jest jako 100 i 40... złotych! Pacjenci w swej większości są przekonani, że tyle właśnie lekarzom płaci kasa chorych i do głowy im nie przyjdzie, że to odpowiednio 7 i 2 złote 80 groszy!
Trzeba to zmienić. Proponuję aby obok list świadczeń z odpowiadającą im liczbą punktów wywiesić rzeczywisty cennik stworzony z pomnożenia ilości punktów, przez ich ustaloną wartość, a więc 6, 7 czy 8 groszy. Niech wszyscy wiedzą ile naprawdę płaci lekarzom kasa za ich pracę. Że badanie stomatologiczne to nie 100 złotych ale 7, a podanie znieczulenia kosztuje nie 80 złotych tylko 5 złotych 60 groszy.
Może im prędzej i pełniej prawda o fikcji ubezpieczeniowej stomatologii dotrze do pacjentów, tym prędzej uda się, być może, coś w tej sprawie zmienić.

Andrzej Baszkowski
Biuletyn Informacyjny Wielkopolskiej Izby Lekarskiej 5/03