Dz.U. nr 2, poz. 16
Rozporządzenie Rady Ministrów z 4 stycznia 2000 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie utworzenia Branżowej Kasy Chorych dla Służb Mundurowych.
Jest to nowelizacja rozporządzenia z 8 XII 1998 r. polegająca na umożliwieniu przystąpienia do Branżowej Kasy Chorych wszystkim osobom, które złożą deklarację do kasy lub wniosek o dobrowolne ubezpieczenie zdrowotne. Dotychczas członkami Branżowej Kasy Chorych mogły być osoby zatrudnione bądź emeryci w resortach obrony narodowej, spraw wewnętrznych, przedsiębiorstwa PKP i ich rodziny.

Dz.U. nr 3, poz. 28
Ustawa z 22 grudnia 1999 r. o zmianie ustawy o zakładach opieki zdrowotnej.
Zmiana ustawy została spowodowana orzeczeniem Trybunału Konstytucyjnego z 13 V 1999 r., stwierdzającym niezgodność z Konstytucją RP określania zasad pełnienia dyżuru lekarskiego w akcie prawnym nie będącym ustawą.
Znowelizowana ustawa wprowadza pojęcie "dyżuru medycznego", zasady jego pełnienia oraz wynagradzanie.
Ponadto przeniesiono do ustawy regulacje dotyczące czasu pracy osób zatrudnionych w zakładach opieki zdrowotnej, nagród jubileuszowych oraz dodatku za wysługę lat. Ustawa weszła w życie z mocą wsteczną od 1 października 1999 r.

Dz.U. nr 3, poz. 42
Rozporządzenie ministra spraw wewnętrznych i administracji z 7 stycznia 2000 r. w sprawie służby medycyny pracy w resorcie spraw wewnętrznych i administracji.
Rozporządzenie realizuje dyspozycja art. 27 ustawy o służbie medycyny pracy, zgodnie z którą minister spraw wewnętrznych i administracji tworzy i utrzymuje w jednostkach sobie podległych służby wykonujące zadania odpowiednie do zadań służby medycyny pracy. Zadaniem służby zdrowia jest ochrona zdrowia pracujących przed wpływem niekorzystnych warunków związanych ze środowiskiem pracy i sposobem jej wykonywania, a także sprawowanie profilaktycznej opieki zdrowotnej nad pracującymi.
Zgodnie z rozporządzeniem w resorcie spraw wewnętrznych i administracji zadania te wykonują poradnie badań profilaktycznych oraz poradnie medycyny pracy zakładów opieki zdrowotnych utworzonych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych.

Dz.U. nr 3, poz. 44
Rozporządzenie ministra zdrowia z 31 grudnia 1999 r. w sprawie organizacji, kwalifikacji personelu, zasad funkcjonowania i rodzajów zakładów lecznictwa odwykowego oraz udziału innych zakładów opieki zdrowotnej w sprawowaniu opieki nad osobami uzależnionymi od alkoholu.
Zakładami lecznictwa odwykowego w rozumieniu rozporządzenia są zakłady opieki zdrowotnej, które realizują programy psychoterapii uzależnień i współuzależnień oraz udzielają indywidualnych świadczeń zapobiegawczo-leczniczych i rehabilitacyjnych osobom uzależnionym od alkoholu i członkom ich rodzin. Wśród zakładów lecznictwa odwykowego można wyróżnić: ośrodki, przychodnie i poradnie mające charakter otwarty, zajmujące się terapią uzależnienia oraz współuzależnienia oraz oddziały mające charakter zamkniętych zajmujące się leczeniem alkoholowych zespołów abstynencyjnych oraz całodobową terapią uzależnienia od alkoholu. Świadczenia zdrowotne udzielane przez zakłady lecznictwa odwykowego będące publicznymi zakładami opieki zdrowotnej są bezpłatne bez względu na prawo do ubezpieczenia zdrowotnego.
Dz.U. nr 5, poz. 66
Rozporządzenie ministra zdrowia z 23 grudnia 1999 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie trybu postępowania dotyczącego stwierdzania, prawa wykonywania zawodu pielęgniarki i zawodu położnej oraz sposobu prowadzenia rejestru pielęgniarek i rejestru położnych.
Zmiana rozporządzenia dotyczy procedury stwierdzania prawa wykonywania zawodu w razie ukończenia szkoły za granicą. Osoba wnioskująca o wydanie prawa musi przedstawić dokument, iż to świadectwo jest równoważne z odpowiednim świadectwem ukończenia szkoły pielęgniarskiej lub położonych w Polsce.

Dz.U. nr 6, poz. 84
Rozporządzenie ministra zdrowia z 27 stycznia 2000 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie specjalizacji lekarzy i lekarzy stomatologów.
Zmiana rozporządzenia obejmuje § 11, w którym różnicuje się zakres postępowania konkursowego w odniesieniu do wniosku o rozpoczęcie specjalizacji w podstawowych dziedzinach medycyny przez lekarza nie posiadającego specjalizacji lub już posiadającego (I lub II stopnia).
Ponadto przesunięto termin postępowania kwalifikacyjnego w roku 2000 do 29 lutego zamiast 31 stycznia.

Dz.U. nr 8, poz.113
Rozporządzenie ministra zdrowia z 27 stycznia 2000 r. w sprawie sposobu ustalania opłat za świadczenia zdrowotne udzielane przez publiczne zakłady opieki zdrowotnej osobom nieuprawnionym do świadczeń zdrowotnych finansowanych ze środków publicznych.
Rozporządzenie stanowi, iż opłatę za świadczenie zdrowotne ustala się na podstawie kosztu własnego sprzedaży świadczenia zdrowotnego. W zakresie szczegółowych zasad ustalania wysokości opłaty stosuje się rozporządzenie MZiOS z 22 XII 1998 r. w sprawie szczególnych zasad rachunku kosztów w publicznych zakładach opieki zdrowotnej (Dz.U. nr 164, poz. 1194).

Dz.U. nr 8, poz. 114
Rozporządzenie ministra zdrowia z 1 lutego 2000 r. w sprawie stażu podyplomowego pielęgniarek i położnych.
Rozporządzenie określa ramowy program stażu pielęgniarki i stażu położnej, sposób i tryb odbywania oraz zaliczania stażu podyplomowego, zakres uprawnień zawodowych pielęgniarki i położnej w okresie odbywania stażu podyplomowego oraz warunki, jakie powinien spełniać zakład opieki zdrowotnej, w którym odbywane są staże podyplomowe.

Dz.U. nr 12, poz. 136
Ustawa z 21 stycznia 2000 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z funkcjonowaniem administracji publicznej.
W ustawie zmieniono następujące ustawy z zakresu ochrony zdrowia:
a) ustawę z 13 XI 1963 r. o zwalczaniu chorób zakaźnych,
b) ustawę z 14 III 1985 r. o Inspekcji Sanitarnej,
Obie zmiany dotyczą likwidacji stanowisk kolejowych inspektorów sanitarnych. Ponadto w ustawie o Inspekcji Sanitarnej przywrócono możliwość przejęcia przez inspektora sanitarnego wyższego stopnia spraw prowadzonych przez inspektora stopnia podstawowego, tj. powiatowego lub portowego, w razie szczególnej wagi lub zawiłości sprawy,
c) ustawę z 26 X 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, określając przeznaczenie środków finansowych pochodzących z budżetu państwa w wysokości 1% podatku akcyzowego od wyrobów alkoholowych,
d) ustawę z 30 VIII 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej - w części dot. zakupu lub przyjęcia darowizny aparatury i sprzętu medycznego, zbycia, wydzierżawienia lub wynajęcia majątku trwałego samodzielnego publicznego zoz-u oraz wniesienia majątku tego zoz-u do spółki lub fundacji. Czynności te wymagają dostosowania się do warunków określonych przez organ założycielski lub jego zgody. Ponadto ustawa zlikwidowała szczebel regionalny konsultantów oraz zmieniła usytuowanie Centralnego Zespołu Lotnictwa Sanitarnego. Zespół ten został utworzony przez ministra zdrowia jako publiczny zoz, co umożliwiło finansowanie jego działalności z budżetu państwa,
e) ustawę o środkach farmaceutycznych, materiałach medycznych, aptekach, hurtowniach i Inspekcji Farmaceutycznej. W ustawie znowelizowano art. 6,9,18,26,42,51 a i 54 przywracając ministrowi zdrowia (dotychczas były to uprawnienia Głównego Inspektora Farmaceutycznego) uprawnienia do prowadzenia rejestru środków farmaceutycznych, wykazu tych środków dopuszczonych do obrotu w kraju oraz zezwalanie na okresowe dopuszczenie do obrotu środków nie wpisanych do rejestru,
f) ustawę o zawodach pielęgniarki i położnej - analogicznie jak w ustawie o zawodzie lekarza, przekazując organizację stażu podyplomowego pielęgniarek i położnych marszałkowi województwa, a kierowanie na staże okręgowym radom pielęgniarek i położnych,
g) ustawę z 5 XII 1996 r. o zawodzie lekarza w części dot. stażu podyplomowego, tj. nastąpiło przekazanie organizacji i zapewnienia odbycia stażu podyplomowego marszałkom województw w miejsce ministra zdrowia. Ponadto okręgowym radom lekarskim poruczono kierowanie stażystów do odbycia stażu. Wprowadzono odrębność w zakresie listy zakładów opieki zdrowotnej podległych ministrowi obrony narodowej uprawnionych do prowadzenia staży podyplomowych, listę tę ustala ten minister oraz zapewnia na staże środki finansowe,
h) ustawę o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym, wprowadzając zasadę, iż posłom, senatorom i radnym będącym członkami Rady Kasy Chorych nie przysługują diety. Ponadto ustawa przewiduje, iż w razie, gdy składka na ubezpieczenie zdrowotne jest wyższa od zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych, składkę obniża się do wysokości tej zaliczki.

Dz.U. nr 12, poz. 152
Rozporządzenie ministra zdrowia z 23 grudnia 1999 r. w sprawie określenia wykroczeń, za które funkcjonariusze organów Inspekcji Sanitarnej są upoważnieni do nakładania grzywien w drodze mandatu karnego, oraz zasad i sposobu wydawania upoważnień.
Rozporządzenie wymienia wykroczenia, za które może być nałożony mandat, są to czyny wymienione w:
- art. 110-114 oraz art. 116 i 117 kodeksu wykroczeń dotyczące niezachowania higieny przy produkcji i obrocie żywnością i przy świadczeniu usług w zakładach fryzjerskich, kosmetycznych i hotelach oraz dotyczące odmowy udzielania informacji mogących mieć znaczenie dla wykrycia gruźlicy, choroby wenerycznej lub innej choroby zakaźnej, narażenie na taką chorobę innej osoby oraz niezachowanie czystości, porządku i należytego stanu sanitarnego w obrębie nieruchomości,
- art. 26 ust. 1 pkt 1, 2 i 4 ustawy o zwalczaniu chorób zakaźnych - dotyczące nieprzestrzegania zakazów zawartych w tej ustawie,   - art. 32 pkt 1, 2, 4-7, 10-12 ustawy o warunkach zdrowotnych żywności i żywienia, dotyczące produkcji i wprowadzania do obrotu żywności nie odpowiadającej wymogom ustawy i aktów wykonawczych (np. niewłaściwie oznakowanej, nieuczciwie reklamowanej żywności złej jakości),
- art. 16 ust. 1 ustawy o substancjach trujących, dotyczące niedopełnienia obowiązków w zakresie oznaczania i przechowywania trucizn.
Mandaty mogą nakładać pracownicy stacji sanitarno-epidemiologicznych, posiadający pisemne upoważnienie wydane przez wojewódzkiego, powiatowego, portowego lub kolejowego inspektora sanitarnego. 

Dz.U. nr 15, poz. 184
Rozporządzenie ministra finansów z 28 lutego 2000 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie ustalenia cen urzędowych leków gotowych, surowic i szczepionek produkcji krajowej.
Rozporządzenie uzupełnia wykaz leków produkcji krajowej, na które ustalone są ceny urzędowe o 52 pozycje.

Dz.U. nr 16, poz. 205
Rozporządzenie Rady Ministrów z 6 marca 2000 r. w sprawie komisji lekarskich i komisji poborowych oraz wynagradzania za udział w ich pracy.
Rozporządzenie jest aktem wykonawczym do ustawy z 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony RP.
Przewiduje i określa:
- zwoływanie wojewódzkich i powiatowych komisji lekarskich na 30 dni przed rozpoczęciem poboru w poszczególnych województwach,
- skład wojewódzkich i powiatowych komisji,
- tryb postępowania komisji lekarskich, w tym zasady przeprowadzania badań i orzekania o stanie zdrowia poborowego,
- zasady wynagradzania (za każdy dzień pracy 2-3% przeciętnego wynagrodzenia ogłaszanego przez prezesa GUS na potrzeby emerytalne).

Dz.U. nr 17, poz. 220
Rozporządzenie ministra obrony narodowej z 6 marca 2000 r. w sprawie organizacji oraz zasad i trybu wykonywania zadań przez Wojskową Inspekcję Sanitarną.
Zgodnie z ustawą o Inspekcji Sanitarnej w jednostkach organizacyjnych podległych Ministrowi Obrony Narodowej zadania Inspekcji Sanitarnej wykonuje Wojskowa Inspekcja Sanitarna.
W rozporządzeniu określono organy Wojskowej Inspekcji Sanitarnej, którymi są: Inspektor Sanitarny Wojska Polskiego oraz wojskowi inspektorzy sanitarni. Inspektorów tych powołuje i odwołuje minister obrony narodowej. Inspektorzy mają prawo wstępu na teren wszystkich obiektów podległych MON, przeprowadzania tam kontroli sanitarnych, żądania wyjaśnień oraz wydawania decyzji z terminem do usunięcia stwierdzonych uchybień. O wydanej decyzji powiadamiany jest Inspektor Sanitarny Wojska Polskiego.
Wojskowi inspektorzy sanitarni mają prawo nakładania, w ramach przeprowadzonej kontroli, mandatów karnych.

Dz.U. nr 18, poz. 230
Ustawa z 19 stycznia 2000 r. o zmianie ustawy o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym.
Była to kolejna nowelizacja ustawy. Jej celem było takie naprawienie zapisów, by możliwe było powołanie Rady Krajowego Związku Kas Chorych oraz zwołanie pierwszego posiedzenia tej Rady.
Dz.U. nr 20, poz. 245
Rozporządzenie ministra obrony narodowej z 10 marca 2000 r. w sprawie szczegółowych zasad tworzenia, przekształcania, likwidacji, organizacji, zarządzania i kontroli zakładów opieki zdrowotnej utworzonych przez ministra obrony narodowej.
Ustawa o zakładach opieki zdrowotnej ma zastosowanie do zakładów podległych ministrowi obrony narodowej w ograniczonym zakresie. Odrębności określa rozporządzenie z 10 II 2000 r., które zawiera:
- zasady tworzenia zakładów i ich organizację oraz zasady ich przekształcania i likwidacji.

Dz.U. nr 20, poz. 254
Rozporządzenie ministra zdrowia z 9 marca 2000 r. w sprawie wymagań, jakim powinny odpowiadać pomieszczenia, urządzenia i sprzęt medyczny służące wykonywaniu indywidualnej praktyki lekarskiej, indywidualnej specjalistycznej praktyki lekarskiej i grupowej praktyki lekarskiej.
Rozporządzenie zastąpiło przepis obowiązujący poprzednio i różni się dodatkowymi wymaganiami w zakresie praktyki na wezwanie oraz praktyki grupowej. Przepis przewiduje ponadto, że pomieszczenia, w których była wykonywana praktyka 26 maja 1998 r. mogą nie odpowiadać niektórym wymogom rozporządzenia w okresie do 26 maja 2008 r. Odstępstwa dot. m. in. wielkości pomieszczenia, możliwości istnienia zlewozmywaka dwukomorowego bez konieczności instalowania dodatkowo umywalki, braku autoklawu, pod warunkiem zapewnienia sterylizacji na suche powietrze, braku wentylacji grawitacyjnej, wysokości pomieszczenia, w którym wykonuje się zabiegi wymagające znieczulenia ogólnego - 2,5 m, braku kabiny higieny osobistej w przypadku praktyki w dziedzinie ginekologii i urologii.
Dz.U. nr 30, poz. 377
Rozporządzenie ministra zdrowia z 26 lutego 2000 r. w sprawie warunków sanitarnych oraz zasad przestrzegania higieny przy produkcji i obrocie środkami spożywczymi, używkami i substancjami dodatkowymi dozwolonymi.
Rozporządzenie jest podstawowym i jedynym aktem prawnym regulującym warunki sanitarne produkcji i obrotu środkami spożywczymi.
W rozporządzeniu określono:
- warunki lokalizacji zakładu produkującego lub dokonującego obrotu żywością,
- warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać budynki i poszczególne pomieszczenia,
- rodzaj wyposażenia,
- obowiązki i uprawnienia pracowników,
- szczegółowe warunki sanitarne procesu produkcji oraz sprzedaży hurtowej i detalicznej.

Dz.U. nr 30, poz. 378
Rozporządzenie ministra zdrowia z 23 marca 2000 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu postępowania w sprawach wydawania zezwoleń i wpisu do rejestru indywidualnych praktyk lekarskich, indywidualnych specjalistycznych praktyk lekarskich i grupowych praktyk lekarskich oraz ustalenia danych objętych wpisem i sposobu prowadzenia rejestrów.
Rozporządzenie zastąpiło przepis z 23 IV 1998 r. i dodatkowo reguluje grupową praktykę lekarską oraz praktykę na wezwanie. Ponadto przewidziano zasadę, że w razie występowania o wydanie zezwolenia na specjalistyczną praktykę w różnych dziedzinach medycyny, lekarz składa tylko jeden wspólny wniosek, a zatem uiszcza tylko jedną opłatę.

Dz.U. nr 30, poz. 379
Rozporządzenie ministra zdrowia z 27 marca 2000 r. w sprawie systemu resortowych kodów identyfikacyjnych dla zakładów opieki zdrowotnej oraz szczegółowych zasad ich nadawania.
Rozporządzenie określa szczegółowe zasady nadawania resortowych kodów identyfikacyjnych przez organ prowadzący rejestr zakładów opieki zdrowotnej (wojewoda lub minister zdrowia).
System kodów składa się z ośmiu części. Części I-IV dotyczą całego zakładu (m.in. dot. położenia zakładu i opisania organu, który utworzył zakład), części V-VIII dotyczą poszczególnych jednostek organizacyjnych wchodzących w skład zakładu.

Dz.U. nr 31, poz. 389
Rozporządzenie ministra spraw wewnętrznych i administracji z 17 kwietnia 2000 r. w sprawie trybu uzyskiwania tytułu specjalisty przez lekarza będącego żołnierzem w czynnej służbie wojskowej, pełniącego służbę lub zatrudnionego w zakładzie opieki zdrowotnej tworzonym przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych.
Lekarze, których dotyczy rozporządzenie uzyskują tytuł specjalisty w tych samych dziedzinach medycyny. Odrębności dotyczą:
- możliwości odkrywania specjalizacji tylko w zakładach podległych MSWiA,
- decyzję w sprawie zgody na specjalizację podejmuje oraz przeprowadza postępowanie kwalifikacyjne dyrektor komórki organizacyjnej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji, realizującej zadania z zakresu spraw zakładów opieki zdrowotnej. Egzamin specjalizacyjny jest organizowany przez Centrum Medyczne Kształcenia Podyplomowego, tak jak wszystkich lekarzy.

Dz.U. nr 38, poz. 428
Rozporządzenie ministra pracy i polityki społecznej z 21 kwietnia 2000 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie zasad wynagradzania za pracę pracowników zatrudnionych w niektórych jednostkach sfery budżetowej działających w ochronie zdrowia.
Rozporządzenie nowelizuje, przede wszystkim w zakresie tabel miesięcznych stawek wynagrodzenia zasadniczego, rozporządzenie z 30 lipca 1996 r. Rozporządzenie dotyczy pracowników zatrudnionych w jednostkach budżetowych:
- utworzonych przez ministra zdrowia,
- wojewódzkich ośrodkach organizacji ekonomiki i informatyki w ochronie zdrowia, wojewódzkich zespołach metodycznych opieki zdrowotnej,
wojewódzkich zespołach polityki zdrowotnej,
- w Zakładach Techniki Medycznej Służby Zdrowia we Wrocławiu,
- w jednostkach obsługi inwestycyjnej, zarządach inwestycji.

Dz.U. nr 38, poz. 437
Rozporządzenie ministra zdrowia z 21 kwietnia 2000 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie zasad wynagradzania pracowników publicznych zakładów opieki zdrowotnej.
Przepis dotyczy pracowników publicznych zakładów opieki zdrowotnej, będących jednostkami budżetowymi.

Dz.U. nr 39, poz. 460
Rozporządzenie ministra zdrowia z 28 kwietnia 2000 r. w sprawie nadania statutu Głównemu Inspektoratowi Farmaceutycznemu.
Główny Inspektorat Farmaceutyczny jest aparatem wykonawczym Głównego Inspektora Farmaceutycznego i ma status centralnego urzędu administracji rządowej.

Elżbieta Janczak
radca prawny NRL