Czy potrzebujemy jeszcze autorytetów? - pytał kilka tygodni temu na łamach "Polityki" Adam Szostakowicz.

To pytanie aktualne w każdym czasie, w każdym układzie, i w każdym środowisku, nasuwa się szczególnie, gdy w Zaduszki i Wszystkich Świętych zbieramy liście z grobów najbliższych i gdy pamięcią sięgamy do tych, których zabrakło. I jeszcze jeden cytat: Cokolwiek powiedzą specjaliści od społeczeństwa, autorytety moralne są czymś dość wyraźnie uchwytnym. To ci, o których myślimy: a co powie X czy Y?
Wśród twórców reaktywowanego samorządu lekarskiego zabrakło już wszystkich, którym nadano w 1989 r. miano członków Rady Seniorów. Kolejno odchodzili od nas profesorowie: Józef Bogusz, Kazimierz Dominik, Bolesław Górnicki i Jan Nielubowicz. I chociaż pytań, na które trudno znaleźć odpowiedź, przybywa, często wskazówek bezradnie przychodzi szukać w oprawionych tomach, te zaś odnajdziemy w Głównej Bibliotece Lekarskiej, gmachu także trudne chwile przeżywającym.   Uzdrawianie polskiej medycyny wymaga potężnych środków finansowych, poprawy materialnych warunków bytu lekarza, zmian w organizacji i programach studiów lekarskich, ale także - i równocześnie - wielkiej pracy nad kształceniem, wychowywaniem i samowychowywaniem przyszłych i obecnych lekarzy - pisał 10 lat temu na łamach "Gazety Lekarskiej" profesor Jan Nielubowicz.
Czy tę prawdę potrafią wreszcie uszanować ci, od których uzdrowienie polskiej medycyny w istocie zależy?

Ewa Gwiazdowicz
fot. autorka