
|

Gazeta Lekarska Przegląd numerów Gazety Lekarskiej Rocznik 2000 Gazety Lekarskiej Numer 2000-11 Rzecznik prasowy NRL informuje
* Prezydium NRL przyjęło stanowisko w sprawie projektu ustawy o dopłatach
do oprocentowania kredytów udzielanych lekarzom, lekarzom stomatologom,
pielęgniarkom i położnym oraz umarzaniu tych kredytów (omówienie wewnątrz
numeru) oraz stanowisko wobec projektu rozporządzenia MZ w sprawie szczegółowych
warunków sanitarnych przy produkcji w opakowaniach jednostkowych
naturalnych wód mineralnych, naturalnych wód źródlanych oraz wód stołowych.
Przedstawiono ustalenia ze spotkania w sprawie specjalizacji lekarzy
stomatologów w rektoracie AM w Warszawie z udziałem krajowych specjalistów
w dziedzinach stomatologii, przewodniczących sekcji PTS, wiceprezesa NRL
Andrzeja Fortuny, Małgorzaty Kaczmarskiej-Banasiak, z-cy sekretarza NRL,
Zbigniewa Żaka, przedstawiciela NRL w Krajowej Radzie Specjalizacji
Lekarskich.
Prof. Piotr Zaborowski omówił projekt rozporządzenia MZ w sprawie
specjalizacji lekarzy i lekarzy stomatologów wskazując m.in. niespójności
projektu z innymi regulacjami prawnymi. Projekt stanowiska zostanie
przedstawiony na najbliższym posiedzeniu NRL, w listopadzie. Wyznaczono
kolejne terminy egzaminów dla lekarzy cudzoziemców z języka polskiego
(7.11.2000 r., 9.01, 6.02, 6.03. 2001 r.). Przygotowano projekt porządku
obrad listopadowej NRL.
Prezydium delegowało do Rady programowej projektu "Standard świadczeń
nabywanych w ramach powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego" w imieniu
NRL Andrzeja Fortunę, wiceprezesa NRL i Konstantego Radziwiłła,
sekretarza NRL. Na posiedzenie Niemieckiej Federalnej Izby Lekarzy Dentystów
(3-4 listopada) delegowało Kazimierza Bryndala, członka NRL i Andrzeja
Fortunę; na konferencję European Forum for Dentistry as a Liberal
Profession w Brukseli 21 listopada br. - Kazimierza Bryndala i Marka
Stankiewicza, redaktora naczelnego "Gazety Lekarskiej"; na
posiedzenie Standing Committee of European Doctors w Brukseli (10-11
listopada br.) - Konstantego Radziwiłła i Jana Adamusa, członka NRL.
Upoważniło Mirosława Przastka głównego specjalistę ds. informatyki
NIL do reprezentowania NIL podczas realizacji projektu wykonania i wdrożenia
okręgowych i centralnego rejestru lekarzy RP.
* Bogdan Badowski, przewodniczący ORL w Krakowie został upoważniony
przez prezesa NRL do reprezentowania go i Naczelnej Rady Lekarskiej na Zjeździe
Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Lekarzy w Zakopanem.
* W związku z procesem akcesyjnym do Unii Europejskiej przedstawiciele
NIL biorą udział w pracach przygotowawczych na forum Stałego Komitetu
Lekarzy Europejskich. Jest to ciało doradcze Parlamentu Europejskiego, na
arenie którego opracowywane są stanowiska lekarzy wobec prawa
europejskiego dotyczącego ochrony zdrowia. W związku z przygotowaniami
do pełnego członkostwa w Stałym Komitecie Lekarzy Europejskich, NIL
jest zobowiązana do podania podstawowych danych na temat środowiska
lekarskiego w Polsce. W związku z tym sekretarz NRL Konstanty Radziwiłł
zwrócił się do przewodniczących orl o podanie danych dotyczących
sytuacji lekarzy w okręgowych izbach lekarskich: liczbę lekarzy i
lekarzy stomatologów, -lekarzy w poz , - lekarzy pracujących w
szpitalach i praktykujących prywatnie, w tym specjalistów, - lekarzy
bezrobotnych i poszukujących pracy, w tym kobiet i mężczyzn.
* Z korespondencji prezesa NRL:
* Prezes NRL zwrócił się do podsekretarza stanu w MZ Andrzeja Rysia
w sprawie rozporządzenia o specjalizacjach lekarskich.
W nawiązaniu do pisma z dnia 19.09.2000 r. Nr NRL/ZRP/EJ/Rap-059-00/1438/4842/00,
przy którym przekazałem stanowisko Nr 23/23/00/III Naczelnej Rady
Lekarskiej z dnia 15 września 2000 r. wobec projektu rozporządzenia w
sprawie specjalizacji lekarzy i lekarzy stomatologów, uprzejmie informuję,
że Naczelna Rada Lekarska oczekuje, iż dalsze prace nad projektem
rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie specjalizacji lekarzy i lekarzy
stomatologów, będą prowadzone w ścisłej współpracy z samorządem
lekarskim.
Regulacje dot. specjalizacji lekarzy mają kluczowe znaczenie dla
wykonywania zawodu lekarza, zasadne jest zatem, by powstały przy
akceptacji poszczególnych zapisów przez przedstawicieli samorządu
zawodowego lekarzy.
W przekazanym stanowisku Naczelna Rada Lekarska zgłosiła szereg uwag,
niektóre o charakterze szczególnym, niektóre sygnalizowały tylko
nieprawidłowość proponowanych zapisów i powstały one na podstawie
szerokich konsultacji w środowisku. Brak reakcji ze strony Ministerstwa
Zdrowia przez okres miesiąca od ich zgłoszenia, budzi zaniepokojenie, co
do ich uwzględnienia przez projektodawców.
Przedstawiając powyższe zwracam się do Pana Ministra z propozycją
dwustronnych uzgodnień przed konferencją międzyresortową, omawianego
projektu, w dogodnym dla obu stron terminie.
* Do Ministra Zdrowia Franciszki Cegielskiej w sprawie wyłączenia
lekarzy wykonujących indywidualną praktykę lekarską, indywidualną
specjalistyczną praktykę lekarską i grupową praktykę lekarską spod
rządów ustawy z dnia 12 listopada 1999 r. Prawo działalności
gospodarczej.
Szanowna Pani Minister,
od ponad dwóch miesięcy zwracam się do Pani Urzędu o pilne podjęcie
prac nad rządowym projektem zmiany ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o
zawodzie lekarza (Dz.U. z 1997 r. Nr 28, poz. 152, zm. Nr 88, poz. 554, z
1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 162, poz. 1115, Nr 106, poz. 668, z 1999 r.
Nr 60, poz. 636, Nr 64, poz. 729, z 2000 r. Nr 12, poz. 136 oraz Nr 60,
poz. 698) . Celem tej nowelizacji jest wyłączenie lekarzy wykonujących
indywidualną praktykę lekarską, indywidualną specjalistyczną praktykę
lekarską i grupową praktykę lekarską spod rządów ustawy z dnia 12
listopada 1999 r. Prawo działalności gospodarczej (Dz.U. Nr 101, poz.
1178). Konkretne pozycje nowelizacji wraz z obszernym uzasadnieniem
przedstawiłem Pani Minister w piśmie z dnia 8 sierpnia br. NRL/KTM/351/2000/4427.
Z przykrością muszę stwierdzić, że zamiast konkretnych ustaleń
wskazujących na rzeczywiste rozpoczęcie prac legislacyjnych otrzymałem
21 września br. w piśmie Podsekretarza Stanu w Ministerstwie Zdrowia Elżbiety
Hibner informację, że propozycje Naczelnej Rady Lekarskiej zostaną (!)
z uwagą przeanalizowane. W związku z tym, że ustawa Prawo działalności
gospodarczej wchodzi w życie już 1 stycznia 2001 r. zwróciłem się w
dniu 26 września br. pismem NRL/KTM/421/4960/2000 o współudział w
opracowaniu projektu, poprzedzony spotkaniem z Panią Podsekretarz Stanu
Elżbietą Hibner, którą prosiłem o wyznaczenie terminu spotkania.
Niestety po raz kolejny kierowany przez Panią Urząd wykazał się
arogancją i lekceważeniem środowiska lekarskiego. Do dnia dzisiejszego
nie uzyskałem aprobaty mojej propozycji, ani nawet odpowiedzi na moje
pismo.
Wielokrotnie deklarowałem i deklaruję chęć współpracy w rozwiązywaniu
trudnych problemów środowiska lekarskiego. Wyrażam nadzieję, że
osobista interwencja Pani Minister spowoduje, że współpraca ta w
interesie zarówno lekarzy jak i Rządu, którego jest Pani członkiem,
deklarującego przy różnych okazjach wolę współdziałania z samorządami
zawodowymi przyniesie wreszcie oczekiwane rezultaty
* Do przewodniczącego Sejmowej Komisji Zdrowia, Stanisława
Grzonkowskiego w sprawie podjęcia inicjatywy ustawodawczej wyłączenia
lekarzy i lekarzy stomatologów wykonujących indywidualną i indywidualną
specjalistyczną praktykę lekarską spod działania ustawy Prawo działalności
gospodarczej.
Szanowny Panie Przewodniczący,
W związku z wejściem w życie z dniem 1 stycznia 2000 r. ustawy z dnia
19 listopada 1999 r. Prawo działalności gospodarczej (Dz.U. Nr 101, poz.
1178) w środowisku lekarskim powstały wątpliwości, czy przepisy tej
ustawy będą miały zastosowanie do indywidualnej praktyki lekarza,
lekarza stomatologa, indywidualnej specjalistycznej praktyki lekarza,
lekarza stomatologa i grupowej praktyki lekarskiej.
Pozwolę sobie przypomnieć, że zasady wykonywania zawodu lekarza w
formie prowadzenia indywidualnej praktyki lekarskiej, indywidualnej
specjalistycznej praktyki oraz grupowej praktyki lekarskiej określa
ustawa z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodzie lekarza (Dz.U. z 1997 r. Nr 28,
poz. 152, zm. Nr 88, poz. 554, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 162, poz.
1115, Nr 106, poz. 668, z 1999 r. Nr 60, poz. 636, Nr 64, poz. 729, z 2000
r. Nr 12, poz. 136 oraz Nr 60, poz. 698). Ustawa ta w art. 50-57
sprecyzowała wymogi stawiane lekarzom, by mogli uzyskać stosowne
zezwolenie oraz zasady wydawania przez okręgowe rady lekarskie tych
zezwoleń.
Prowadzony od wejścia w życie ustawy do dnia 31 grudnia 1999 r. proces
porządkujący te zagadnienia doprowadził do uzyskania przez lekarzy,
posiadających odpowiednie kwalifikacje i dysponujących należytym sprzętem
i pomieszczeniami, zezwoleń oraz do zarejestrowania przez okręgowe rady
lekarskie tych praktyk.
Uzyskanie przez organy samorządu zawodowego lekarzy uprawnień organu
zezwalającego, a tym samym kontrolującego i nadzorującego, było
wielokrotnie podnoszonym postulatem środowiska lekarskiego, które nie
mogło zaakceptować faktu, że działalność polegająca na udzielaniu
świadczeń zdrowotnych, jest traktowana analogicznie jak inne usługi i
podlega jedynie wpisowi do ewidencji działalności gospodarczej.
Należy podkreślić, iż przepisy ustawy o działalności gospodarczej,
liberalizując wymogi jakie stawiano podmiotom gospodarczym, faktycznie
prowadziły do możliwości udzielania świadczeń zdrowotnych przez każdego
i w każdych warunkach.
A zatem przepisy ustawy o zawodzie lekarza likwidując taką możliwość
oraz nakładając na lekarza obowiązek uzyskania zezwolenia okręgowej
rady lekarskiej, miały przede wszystkim na celu zapewnienie bezpieczeństwa
pacjentom.
Wątpliwości co do obowiązywania powyższych przepisów ustawy o
zawodzie lekarza pod rządami ustawy Prawo działalności gospodarczej
wynika z brzmienia art. 27 ust. 1 tej ustawy, stosownie do którego
"Uzyskania zezwolenia wymaga wykonywanie działalności gospodarczej
w zakresie określonym w przepisach odrębnych ustaw". Niewątpliwie
zgodnie z ustawą o zawodzie lekarza jako ustawą odrębną, udzielanie
przez lekarza świadczeń
zdrowotnych w ramach indywidualnej praktyki
lekarskiej czy indywidualnej specjalistycznej praktyki lekarskiej wymaga
uzyskania zezwolenia. Zezwolenie wydawane na podstawie ustawy o zawodzie
lekarza może być traktowane jako "zezwolenie" w rozumieniu
ustawy Prawo działalności gospodarczej, co wynika również z art. 88
ustawy.
Uprawnienie do wydawania zezwoleń w myśl ustawy Prawo działalności
gospodarczej posiadają "organy zezwalające", którymi według
art. 2 ust. 2 ustawy są organy samorządu terytorialnego lub organy
administracji rządowej, w zakresie w jakim określają to przepisy ustaw
odrębnych (art. 27 ust. 2 ustawy). Organy samorządu zawodowego lekarzy
dotychczas wydające zezwolenia na wykonywanie indywidualnej praktyki
lekarskiej na podstawie ustaw o zawodzie lekarza nie mogą stać się
"organami zezwalającymi", ponieważ nie są objęte art. 2 ust.
2.
Jednocześnie ani ustawa Prawo działalności gospodarczej, ani inne
ustawy odrębne nie wskazują, kto przejmie uprawnienia organów samorządu
zawodowego lekarzy w zakresie wydawania zezwoleń na wykonywanie
indywidualnych praktyk lekarskich. Brak jest wyraźnego, literalnego określenia
na gruncie ustawy Prawo działalności gospodarczej statusu wykonywania
przez lekarza świadczeń medycznych w ramach indywidualnej i
specjalistycznej praktyki lekarskiej, w strukturze działalności
gospodarczej może powodować naruszenie podstawowego elementu jaki winien
charakteryzować funkcjonowanie samorządu zawodów zaufania publicznego,
tj. pieczę nad należytym wykonywaniem tych zawodów (art. 17 ust. 1
Konstytucji RP) oraz ograniczeniem bądź utratą praw, nabytych przez
lekarzy, którzy zarejestrowali swoją działalność na podstawie przepisów
dotychczasowych.
Biorąc powyższe pod uwagę proponuję wniesienie w drodze poselskiej
inicjatywy ustawodawczej następujących zmian ustawowych:
1) W ustawie z dnia 19 listopada 1999 r. Prawo działalności gospodarczej
(Dz.U. Nr 101, poz. 1178) po art. 87 dodaje się art. 87a w brzmieniu:
"87a. Lekarz, lekarz stomatolog udzielający indywidualnych świadczeń
zdrowotnych, indywidualnych specjalistycznych świadczeń zdrowotnych i w
ramach grupowej praktyki lekarskiej nie jest przedsiębiorcą w rozumieniu
przepisów niniejszej ustawy. Działalność polegającą na udzielaniu
indywidualnych świadczeń zdrowotnych, indywidualnych specjalistycznych
świadczeń zdrowotnych i w ramach grupowej praktyki lekarskiej określają
przepisy ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodzie lekarza (Dz.U. z 1997
r. Nr 28, poz. 152, zm. Nr 88, poz. 554, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr
162, poz. 1115, Nr 106, poz. 668, z 1999 r. Nr 60, poz. 636, Nr 64, poz.
729, z 2000 r. Nr 12, poz. 136 oraz Nr 60, poz. 698)"
lub
2) W ustawie z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodzie lekarza (Dz.U. z 1997 r.
Nr 28, poz. 152, zm. Nr 88, poz. 554, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 162,
poz. 1115, Nr 106, poz. 668, z 1999 r. Nr 60, poz. 636, Nr 64, poz. 729, z
2000 r. Nr 12, poz. 136 oraz Nr 60, poz. 698) po art. 52a dodaje się art.
52b w brzmieniu:
"52b. Lekarz wykonujący indywidualną praktykę lekarską lub
indywidualną specjalistyczną praktykę lekarską albo udzielający świadczeń
zdrowotnych w ramach grupowej praktyki lekarskiej nie jest przedsiębiorcą
w rozumieniu ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. (Dz.U. Nr 101, poz. 1178).
* Do podsekretarza stanu w MZ Aleksandra Grada skierowane zostało
pismo w sprawie porozumienia dotyczącego refundacji dla samorządu
lekarskiego za zadanie przejęte od administracji państwowej. Samorząd
lekarski powołując się na zapisy ustawy o izbach lekarskich (Art. 60,
rozdz. 8) Izby lekarskie otrzymują z budżetu państwa środki finansowe
na pokrycie tych czynności określonych w ustawie, które dotychczas były
wykonywane przez organy administracji państwowej stwierdza, że nie może
zgodzić się z faktem, (wynikającym z propozycji MZ nierefundowania w całości
poniesionych kosztów), że jest obciążany skutkami niezabezpieczenia w
budżecie państwa odpowiednich środków na ten cel.
* Z korespondencji dotyczącej prób wyjaśnienia wiadomości, jakie
podała 6 października "Rzeczpospolita" w rozmowie z
wiceminister zdrowia Elżbietą Hibner na temat zmiany koncepcji MZ -
przedstawienia rządowi zamiast opracowywanego od pół roku i
konsultowanego pakietu 4 ustaw ustrojowych - (zresztą bardzo negatywnie w
trakcie tych konsultacji ocenianego), projektu nowych dwóch ustaw - o
polityce zdrowia publicznego i Narodowym Programie Zdrowia i ustawy o
bezpieczeństwie zdrowotnym.
Pani
Franciszka Cegielska,
Minister Zdrowia,
Szanowna Pani Minister,
Jeszcze do niedawna media obszernie informowały (cytując przedstawicieli
resortu zdrowia) o nieuchronności postępu procesu legislacyjnego dotyczącego
czterech ustaw: ustawy o ustroju ochrony zdrowia, ustawy - przepisy
wprowadzające ustawę o ustroju ochrony zdrowia, ustawy o szpitalach i
ustawy o Inspekcji Usług Medycznych. W ostatnich dniach natomiast media
doniosły, że tamte projekty są nieaktualne i w resorcie przygotowywane
są nowe ustawy: ustawa o polityce zdrowia publicznego i Narodowym
Programie Zdrowia oraz o bezpieczeństwie zdrowotnym i prawdopodobnie Sejm
je uchwali w trybie ekspresowym.
Nawiązując do dosyć powszechnie wyrażanej w środowisku lekarskim
opinii pozwolę sobie zaapelować do Pani Minister i Ministerstwa Zdrowia
o powstrzymanie się od zaskakującego proklamowania kolejnych wielkich
reform w systemie ochrony zdrowia i od gwałtownego odwoływania tych
wielkich projektów legislacyjno - administracyjnych.
Osobiście chciałbym zaapelować do Pani Minister o zdyscyplinowanie
podległych sobie wysokich urzędników Ministerstwa Zdrowia, aby
zaniechali tej gry z opinią publiczną i środowiskiem lekarskim. Przykładem
tej trudnej do zaakceptowania i niczym nieuzasadnionej "nerwicy
politycznej" niech będzie wywiad w "Rzeczpospolitej" z 6
października 2000 r. z Panią Elżbietą Hibner, Podsekretarzem Stanu w
Ministerstwie Zdrowia
W obecnym stanie świadomości społecznej - mam na myśli poparcie dla
reformy, jak to się mówi powszechnie: "służby zdrowia"-
takie zapowiadanie poprzez media kolejnych wielkich reform w ochronie
zdrowia, następnie odwoływanie ich i zapowiadanie następnych nie jest
ani racjonalne, ani politycznie bezpieczne, a poza tym dodatkowo podważa
i tak już mocno nadwątlony autorytet Ministerstwa Zdrowia.
Nie ma powodu, aby samorząd lekarski, który został reaktywowany, żeby
ponosił część odpowiedzialności za funkcjonowanie systemu ochrony
zdrowia w kraju, i który do tej odpowiedzialności się poczuwa, miał z
gazet i histerycznych wywiadów dowiadywać się o jakichś tajemniczych
pracach nad nowymi, dużymi projektami regulacji rangi ustawowej. W ten
sposób nie zreformuje się reformy ochrony zdrowia, tak, aby społeczeństwo
przestało odrzucać tę reformę. Pomijając już, że są to kpiny z państwa.
Z poważaniem,
Prezes NRL Krzysztof Madej
* Do Biura Prasowego MZ rzecznik prasowy NRL, zwrócił się dwukrotnie
- 10 .10. i 12.10 br. z pytaniami:
1. Komu można przypisać autorstwo projektów ustaw: o ustroju ochrony
zdrowia, ustawy - przepisy wprowadzające ustawę o ustroju ochrony
zdrowia, ustawy o szpitalach i ustawy o Inspekcji Usług Medycznych, jacy
eksperci zostali przywołani do prac nad tymi projektami i jakie wydatki z
budżetu MZ zostały poniesione na opracowanie tych projektów;
2. Kto obecnie zajmuje się opracowywaniem projektów ustaw: o polityce
zdrowia publicznego i Narodowym Programie Zdrowia, jakie są założenia
do tych projektów, jacy eksperci zostali zatrudnieni do prac nad nimi, na
jakim etapie są obecnie projekty tych ustaw i kiedy można spodziewać się
przedstawienia projektów do konsultacji?
Z biura prasowego nadeszła odpowiedź, że w związku z nieobecnością
min. Elżbiety Hibner niemożliwe jest wyjaśnienie tych kwestii i
natychmiast, kiedy będzie to możliwe przesłana zostanie odpowiedź.
Ponieważ minął ponad tydzień i wiadomości nie było, pytania zostały
skierowane wyżej, do szefa gabinetu politycznego Ministra Zdrowia, Piotra
Krachulca.
Szanowny Panie,
W związku z tym, że w środowisku lekarskim nie maleje zainteresowanie
informacją przekazaną przez min. Elżbietę Hibner
"Rzeczpospolitej" ("Rzp" z 6.10.2000), a za tym pośrednictwem
- nam wszystkim, o zaniechaniu przez resort zdrowia prac nad pakietem
ustaw i rozpoczęciu prac nad następnymi, zwracam się do Pana jako osoby
kształtującej, jak rozumiem, politykę resortu, z pytaniami, które wcześniej
(10 i 12 października br.) zadałam Biuru Prasowemu MZ (załącznik).
Z Biura Prasowego nie otrzymałam do tej pory merytorycznej odpowiedzi,
ponieważ, jest to niemożliwe ze względu na nieobecność min. Elżbiety
Hibner, jak czytam w piśmie Rzecznika Prasowego Ministra Zdrowia z 12 października
br.
Rozumiejąc Państwa kłopoty wynikające z tak długiej nieobecności
min. Hibner, zmuszona jestem jednak domagać się odpowiedzi na
przedstawione pytania - w imieniu Naczelnej Izby Lekarskiej i "Gazety
Lekarskiej" organu prasowego samorządu lekarskiego. Trudno bowiem
zakładać, że Ministerstwo Zdrowia - organ administracji rządowej został
właśnie sparaliżowany i nie może wykonywać swoich funkcji, a do tych
także należy informacja o pracach urzędu i ich celu oraz o ponoszonych
z kasy Państwa kosztach.
Z poważaniem Ewa Gwiazdowicz, rzecznik prasowy NRL
Niestety odpowiedzi na te dość zasadnicze pytania w dalszym ciągu nie
otrzymaliśmy. W zamian jednak min. Elżbieta Hibner zaproponowała w
najbliższym czasie rozmowę merytoryczną na temat reformy ochrony
zdrowia. Jednak będzie to już po zamknięciu tego numeru "GL".
Na razie więc nie wiadomo - kto, za ile i jak pracuje nad kolejnymi
wersjami ustaw ustrojowych w dziedzinie ochrony zdrowia.
Ewa Gwiazdowicz
rzecznikpras@nil.org.pl
Gazeta Lekarska - pismo izb lekarskich. Wydawca: Naczelna Rada Lekarska.
Dla członków izb lekarskich bezpłatnie.
|