 |
 |
 |
 |
|
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Gazeta Lekarska Przegl±d numerów Gazety Lekarskiej Rocznik 1997 Gazety Lekarskiej Numer 1997-05 Miedzynarodowa konferencja izb lekarskich
Miedzynarodowa Konferencja Izb Lekarskich Unii Europejskiej
Włosi to potrafią. W marcu na Kapitolu, w wielce uroczystej oprawie, odbyły sie uroczystości związane z czterdziestoleciem Traktatów Rzymskich. Uznano, że one to właśnie legły u podstaw przyszłej Unii Europejskiej.
Tworzyła sie zjednoczona Europa.
Kapitolinskie uroczystości wspominam celowo. Czterdzieści lat to szmat czasu, a zjednoczenie Europy to proces dynamiczny, ciągle trwa, i to nie dlatego, że do Unii dołączają coraz to nowi członkowie.
Włączenie sie w europejską wspólnote to nie mechaniczna integracja we wspólny obszar ekonomiczny z jednoczesnym wyzbyciem sie swych korzeni, swej własnej przeszłości i historycznych konfliktów. To proces wielce złożony, wymagający wiele dobrej woli i szerokiego spojrzenia na bardzo różnorodne dziedziny życia w tym, co nas najbardziej interesuje, problemy ochrony zdrowia i warunki pracy naszego środowiska.
Wszystko wskazuje na to, że Polska w najbliższym czasie wstąpi do Unii Europejskiej, a co ciekawsze wszyscy u nas bez mała są za. Problem rozpoczyna sie przy wsłuchiwaniu sie w opinie, uwagi i zastrzeżenia, wśród których najbardziej bulwersuje, że Polacy są nieprzystosowani do Europy.
Czytelnik wybaczy ten przydługi wstep. Mam pisaa o Miedzynarodowej Konferencji Izb Lekarskich (Conference Internationale des Ordres de Medecins et Organismes d’Attributations similaires), która odbyła sie 10.02.1997 r. w Paryżu. To spotkanie to jedna z form wymiany poglądów i ustalen przedstawicieli korporacji lekarskich krajów członkowskich Wspólnoty Europejskiej. Dla nas tym cenniejsze, że Polska bierze w niej udział jako jedyny przedstawiciel kraju spoza Unii.
Szerszy zakres działania ma Stały Komitet (Comite Permanent) działający przy Biurze Unii Europejskiej w Brukseli. Gospodarzem spotkan jest kraj aktualnie przewodniczący Unii. Ponadto istnieje Europejskie Forum Stowarzyszen Medycznych.
Podczas konferencji 10 lutego br. Polske reprezentowali dr Barbara Bruziewicz-Mikłaszewska z Komisji Zagranicznej Dolnośląskiej Izby Lekarskiej, dr Ewa Teslar, członek władz Stowarzyszenia Lekarzy Polskich we Francji (AMOPF) i niżej podpisany jako przedstawiciel Naczelnej Rady Lekarskiej.
Już w tym miejscu chciałbym podziekowaa obu Koleżankom za wyjątkowe zaangażowanie podczas konferencji, a zwłaszcza dr Ewie Teslar, doskonale zorientowanej w strukturach organizacyjnych tej organizacji.
Obradom przewodniczył prof. Bernard Glorion, prezes Izby Lekarskiej we Francji. Redakcja nie użyczyła zbyt wiele miejsca, wiec tylko w skrócie o najważniejszych problemach.
Dr Brearley (Wielka Brytania) przypomniał o decyzji konieczności prowadzenia statystyki dotyczącej migracji lekarzy w krajach Europy. Konferencja ma nadzieje, że każdy kraj prowadzi badania demograficzne co do realnej sytuacji i migracji lekarzy. Winna ona miea aspekt zarówno jakościowy, jak i ilościowy.
Mecenas Schmer (Niemcy) przedstawił kwestionariusz dotyczący odpowiedzialności lekarzy w związku z rozwojem nowych technik medycznych.
Dotyczy to zwłaszcza telemedycyny i Internetu. Zdaniem referenta, jeśli chodzi o Internet należy zacieśnia współprace z sekcją etyczną Comite Permanent celem opracowania dokumentu regulującego ten problem. W Internecie są już szarlatani.
Dr Brearley zwrócił uwage na koniecznośa przekazywania miedzy poszczególnymi panstwami danych o sankcjach dyscyplinarnych. Zdarzają sie przypadki, że w krajach Unii lekarze emigrują do innych przed karą i odpowiedzialnością.
Dr Haehnel (Francja) przedstawił wstepne opracowanie kwestionariusza badan przesiewowych dotyczących nowotworów w krajach Europy.
Wychodząc naprzeciw ogólnym zainteresowaniom delegacja polska poinformowała konferencje o aktualnym proteście lekarzy polskich. Przewodniczący obradom prof. Glorion oświadczył, że Naczelna Izba Lekarska Francji wspiera Izbe Lekarską w Polsce i zaprasza inne izby europejskie obecne na tym spotkaniu do zajecia podobnego stanowiska. Konferencja Cio w przeszłości jedynie raz wydała rezolucje potepiającą lekarza psychiatre Radavana Karadźica za drastyczne naruszenie praw człowieka.
Korzystając z pobytu w Paryżu mieliśmy spotkanie z prezesem Stowarzyszenia Lekarzy Polskich we Francji dr. Piotrem Konopką, dr Barbarą Lisowską-Grosplerre przy udziale dr Ewy Teslar. Długie, do północy rodaków rozmowy doprowadziły mnie do wniosku, że mimo ogromnego zaangażowania naszych kolegów we Francji, nie są oni najlepiej zorientowani w naszej sytuacji czerpiąc o niej wiadomości z środków przekazu i naszych oficjalnych przedstawicieli.
Zwiedziliśmy również nową siedzibe L‘Ordre National de Medecins, mieszczącą sie w pieciopietrowym gmachu przy Bulwarze Haqussmana. Kontakt był bardzo owocny.
Od miesiąca Naczelna Rada Lekarska otrzymuje aktualne wydawnictwa francuskich kolegów. Pozwoli nam to bliżej poznaa czesto wspólne problemy. A bywają one i zbieżne. W czasie naszego pobytu trwał protest francuskich lekarzy medycyny pracy. W ciągu 2 tygodni do izby wpłyneło 800 listów protestacyjnych.
Pisząc te słowa spotkałem w prasie polskiej notatke, że młodzi lekarze francuscy od wielu tygodni strajkują i protestują przeciwko narzuconym przez rząd oszczednościom.
Problemy z ochroną zdrowia są obecnie wszedzie. Ale porównując je z innymi panstwami dopiero postrzegamy naszą mizerie, choa nasz poziom fachowy w niczym nie odbiega od europejskich standardów.
W drodze do Europy Zjednoczonej niejedną jeszcze napotkamy przeszkode. Na ostatnim posiedzeniu Stałego Komitetu Unii Europejskiej zaskoczyło mnie pytanie ze strony panstw niedawno do Unii przyjetych: czy lekarze z krajów kandydujących spełniają odpowiednie standardy? Trafna była odpowiedź prof. W. Jedrzejczaka. Pierwszy wydział lekarski powstał na Uniwersytecie Jagiellonskim w XIV w., a jego absolwentem był Mikołaj Kopernik. Wielu naszych kolegów pracuje w różnych krajach świata i cieszą sie jak najlepszą opinią. Jeden jest nawet laureatem Nagrody Nobla.
Jerzy Moskwa