Nowe leki przeciw
retrowirusom
Do rosnącej grupy leków
stosowanych w AIDS przybył przedstawiciel trzeciej z
kolei grupy, nie różniącej sie wprawdzie mechanizmem
działania od najlepiej poznanej zidowudyny, ale nie
należący do nukleozydów. Podobnie jak zydowudyna i
leki podobne newirapina (nevirapine) jest inhibitorem
odwrotnej transkryptazy.
Inhibitory odwrotnej
transkryptazy
Zidowudyna (AZT, Retrovir)
Zalcitabina (ddC)
Didanozyna (ddI)
Stawudyna (d4T)
Inhibitory odwrotnej
transkryptazy hamują replikacje retrowirusów. Od
niedawna są używane równocześnie z przedstawicielem
innej klasy leków, inhibitorów HIV - proteazy (IP).
Inhibitory proteazy
Indanawir (Crixivan, Merck)
Ritonavir (Norvir, Abbott)
Sakwinawir (Saquinavir,
Invirase, H. La Roche)
Newirapina została
zastosowana w leczeniu AIDS w połączeniu z inhibitorami
odwrotnej transkryptazy u dorosłych, u których
wystąpiło kliniczne i (lub) immunologiczne pogorszenie
objawów. Zidowudyna (AZT) i didanozyna (ddI) podane
razem z newirapiną były bardziej skuteczne niż
pojedynczo ATZ lub ddI. Miernikiem poprawy była ocena
zmian markerów laboratoryjnych, takich jak liczba
komórek CD4 i ilośa HIV RNA, który można wykrya we
krwi w ciągu określonych okresów obserwacji. W
badaniach tych wykazano również, że wirus szybko
nabiera odporności w wyniku stosowania samej tylko
newirapiny. Toteż zaleca sie używanie jej wyłącznie w
kombinowanej terapii. Do najcześciej obserwowanych
dotychczas niekorzystnych objawów ubocznych działania
newirapiny należy wysypka - zaleca sie przerwanie
stosowania, jeśli wysypka jest nasilona, a zwłaszcza
gdy towarzyszą jej gorączka, pecherze, uszkodzenia
śluzówki jamy ustnej, zapalenie spojówek, bóle
mieśni i stawów lub ogólne osłabienie. Dla
zmniejszenia ryzyka wystąpienia objawów ubocznych
zaleca sie stosowanie przez 2 tygodnie dawki 200 mg raz
dziennie: po tym okresie wprowadzającym dawke można
podwoia. Badania skuteczności i bezpieczenstwa
działania u dzieci są w toku.
opr. TLC
wg WHO Pharm. Newsletter